ห้ผ้าหนึ่งฉื่อต้องใช้เงินหนึ่งเหรียญ แต่ย่อมราคาถูกกว่าซื้อผ้าสีมาเองแน่นอน ผ้าหนึ่งฉื่อสามารถประหยัดเงินได้ตั้งห้าเหรียญ นี่เป็นเรื่องดีมากเลยไม่ใช่หรือ?
ถ้าอะไร ๆ อำนวยสักหน่อย ทุกคนยังไม่ทำชุดใหม่ก็สามารถเจียดค่าตัดเสื้อผ้าชุดใหม่ให้เด็กเล็กสักชุดออกมาได้แน่นอน
บรรดาลูกสะใภ้ที่แต่งเข้ามาหมู่บ้านสกุลจูคนไหนบ้างไม่อยากให้บ้านมารดาของตนเองได้ประโยชน์ด้วย ถ้าไม่ไหว้วานคนไปบอกก็หาข้ออ้างกลับบ้านเดิมสักรอบ เอาเรื่องนี้ไปบอกกับมารดา
“จริงรึ?!”
“จริงสิเจ้าคะ ท่านแม่ ท่านก็ลองประมาณดูสักหน่อยว่าซื้อผ้าเท่าไหร่จึงจะเหมาะ ถ้าไม่ทำชุดใหม่ให้ผู้ใหญ่คนเดียวก็สามารถเก็บค่าตัดเสื้อผ้าชุดใหม่ให้เด็กสักชุดได้แล้ว นี่เป็นเรื่องดีที่ในอดีตต่อให้ปรารถนาก็ไม่อาจได้มาเชียวนะเจ้าคะ”
คนบ้านมารดาที่ได้ทราบข่าวดีรีบค้นกล่องเงิน นับไปนับมาก็รู้สึกเหมือนตนเองได้กำไรเสียอย่างนั้น
ขณะนั้น จางเยียนกำลังแค้นใจอยู่ในเรือนของแม่เฒ่าเหมย
หลังจากข่าวที่นางถูกปลดเผยแพร่ออกไป คนในหมู่บ้านก็เอาแต่ชี้มือชี้ไม้มาที่นาง สถานการณ์ย่ำแย่จนถึงขั้นพอนางออกจากเรือนเป็นต้องถูกคนกลอกตาใส่
ทุกคนล้วนพูดกันว่านางโง่เง่า ปล่อยมือจากชีวิตดี ๆ แอบเอาตัวมาให้คนอื่น ‘เช่า’ ลับหลังแม่สามี คราวนี้เป็นอย่างไร สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรเลยล่ะสิ?
แม่เฒ่าเหมยทำน้ำแกงไข่และยกออกมาจากในครัวด้วยสีหน้าประจบเอาใจ “ลูกสะใภ้ มา ๆ วันนี้ข้าเก็บไข่มาได้ฟองห
