ตัดชุดให้เด็ก ๆ ได้เท่านั้น
“นี่ไม่เป็นไรเลย สิ่งที่สำคัญคือเรื่องสีต่างหาก พวกเราต้องพูดกันให้ชัดเจนก่อน อย่างไรเสียพวกข้าก็ไม่ได้เปิดร้านขายผ้า แค่อยากอำนวยความสะดวกให้คนบ้านเดียวกันเท่านั้น ช่วยทุกคนประหยัดเงิน มิเช่นนั้นก็คงไม่ทำเรื่องยุ่งยากพวกนี้แล้ว” หลี่ซื่อกล่าว “ส่วนเรื่องสี พวกข้าไม่อาจรับประกันได้เต็มสิบส่วน พวกข้าก็แค่ย้อมสีกันเองตามมีตามเกิด ผลลัพธ์ย่อมด้อยกว่าร้านผ้าย้อมเองอยู่แล้ว ถ้าครอบครัวไหนฐานะดี พิถีพิถัน อยากได้แบบที่สีสันสวยงาม ก็ไม่ควรมาหาพวกข้า พวกข้าแค่ช่วยย้อมสีเล็กน้อย แค่พอกล้อมแกล้มใช้งานได้ก็เท่านั้น”
จูปาเม่ยคล้ายว่าจะมีพรสวรรค์ด้านสีสันพวกนี้ จึงมีความเข้าใจเรื่องสีอย่างมาก แต่ว่าย้อมสีผ้าต่างจากการย้อมสีสร้อยข้อมือหรือทำชาดอยู่บ้าง หลี่ซื่อเกรงว่าจูปาเม่ยอาจพลาดได้ จึงพูดเผื่อไว้ให้นางด้วย
ทุกคนได้ยินเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ก็ไม่ใส่ใจ “แค่ไม่ใช่สีขาวก็พอแล้ว”
สาเหตุที่ผ้าขาวราคาถูกก็เพราะว่าพวกมันมีสีขาว ใช้แค่สำหรับงานศพและเอามาทำเป็นชุดซับในเท่านั้น
แต่ว่าด้วยฐานะยากจน จะตัดใจซื้อผ้าเนื้อดีมาทำเป็นชุดซับในได้อย่างไร? ทำได้เพียงเอาชุดที่ไม่ได้ใช้แล้วมาตัด ๆ แต่ง ๆ สวมไว้ด้านในทำเป็นชุดซับใน แล้วสวมเสื้อผ้าที่ดีหน่อยทับด้านนอกอีกที
คนเราต้องการรักษาภาพลักษณ์ของตัวเองไว้ จึงต้องทำให้ตนเองดูดีสักหน่อย
ตอนนี้ดียิ่งนัก ครอบครัวสกุลจูช่วยย้อมผ้าให้ได้ ต่อใ
