่ตรงนั้น คนหนึ่งยืนหัว คนหนึ่งยืนท้าย ต่างก็ลองใช้งานกันคนละรอบ
ยามนั้น จูซื่อหู่กับจูอู่จ้วงก็อยู่ในฝูงชนด้วย พลางเบิกตาโตมองญาติพี่น้องของพวกเขาสาละวนทำงานในนา
พวกเขายากจะเชื่อจริง ๆ เชียว การเก็บเกี่ยวเพิ่งจะแล้วเสร็จไปได้ไม่นาน ท่านป้าที่มีชื่อลือกระฉ่อนท่านนั้นกลับทำของอย่างหนึ่งออกมาอีกแล้ว?
“พี่น้องสกุลจู พวกเจ้าลองเสร็จแล้วก็ให้พวกข้าลองบ้างสิ”
“ใช่แล้ว ๆ ให้พวกเราลองด้วย”
คนในหมู่บ้านที่ยืนอยู่รอบ ๆ มีท่าทางกระเหี้ยนกระหืออยากจะลองใช้งานด้วย
จูอู่ทราบดีว่าคันไถก้านโค้งที่บ้านตนเองทำออกมานั้นก็เพื่อจะนำไปขาย สุดท้ายต้องให้พวกเขาทดลองใช้งาน ดังนั้นเขาจึงเจรจากับพี่สาม ด้วยท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ เหตุผลที่พวกเขาทำกันเอิกเกริกเช่นนี้ก็เพื่อจะดึงดูดความสนใจจากคนอื่น ๆ นั่นเอง
เขาได้รับสายตาจากพี่สาม ครั้นเห็นว่าพอสมควรแล้วจึงยอมหลีกทางให้ทุกคนเข้าแถวลองใช้งานแต่โดยดี
จูซื่อหู่กับจูอู่จ้วงก็คันไม้คันมือ คิดถึงว่าทั้งสองบ้านก็ฟื้นฟูการไปมาหาสู่กันแล้วจึงลุกยืนขึ้นมา “คือว่า…คือว่า…”
แต่เพราะตื่นเต้นเกินไปจึงพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
“พวกเจ้าก็อยากจะเอาด้วย?” จูอู่ย่อมรู้จักญาติพี่น้องสองคนนี้อยู่แล้ว จึงมองประเมินแล้วถามขึ้นมา
จูซื่อหู่กับจูอู่จ้วงพยักหน้าแรง ๆ
“ได้ เห็นแก่หน้าพวกเจ้าที่เป็นญาติพี่น้องของข้า งั้นพวกเจ้าก็ลองก่อนเถอะ” จูอู่หันไปกล่าวกับทุกคน “พวกท่านคงไม่ถือสากระมัง?”
“ไม่ ๆ พ
