วกเขาเป็นญาติของเจ้า แต่คนต่อไปให้เป็นข้าได้ไหม? เจ้าก็เรียกข้าว่าท่านอาอยู่นี่”
ชายตัวโตผู้นั้นกล่าวจบ คนข้าง ๆ ก็ผลักเขาเบา ๆ “ฮ่าฮ่าฮ่า…เรียกเจ้าว่าท่านอา? พวกเขาก็เรียกข้าว่าท่านอาเหมือนกันนี่นา? ทุกท่านที่นั่งอยู่ตรงนี้ มีใครบ้างไม่ใช่ท่านอาท่านลุง? เรียงลำดับแบบนี้ไม่ได้หรอก”
ไม่จำเป็นต้องให้จูอู่ลงมือเอง คนทั้งกลุ่มก็เริ่มถกเถียงเรียงลำดับกันเองแล้ว
ทั่วทั้งหมู่บ้านสกุลจูมีอยู่เพียงไม่กี่สิบครอบครัว ครอบครัวเหล่านั้นมักเป็นญาติกันไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง จะนับญาติฝั่งบิดาหรือนับญาติฝั่งมารดาล้วนสามารถเรียงลำดับออกมาได้
ถ้าเรียงไม่ได้จริง ๆ ก็ว่ากันตามอาวุโส
“ดีจริง ๆ เจ้านี่ช่วยทุ่นแรงได้”
“เทียบกับแบบเดิมแล้วประหยัดแรงได้แน่นอน แต่ไม่รู้ว่าเจ้านี่ราคาเท่าไหร่”
“คงแพงกว่าแบบเก่าเป็นแน่”
เมื่อถกเรื่องราคาขึ้นมาก็มีคนเริ่มถอดใจไปไม่น้อย
ทุกคนล้วนลำบาก คันไถก้านตรงก็ใช่ว่าจะใช้งานไม่ได้แล้วสักหน่อย เว้นเสียแต่ฐานะครอบครัวจะอำนวย มิเช่นนั้นก็ไม่อาจ ‘ทิ้งของเก่าซื้อของใหม่’ ได้จริง ๆ ในช่วงเวลานี้ต้องรัดเข็มขัด ประหยัดอะไรได้ก็ประหยัดอันนั้น
แน่นอนว่าครอบครัวของเจ้าหน้าที่ทางการย่อมสามารถซื้ออันใหม่มาใช้งานได้ไม่มีปัญหา จูเหล่าโถวที่มีพี่น้องมากก็รวบรวมเงินมาซื้ออันใหม่สักอัน ถึงคราวที่ต้องใช้ก็ผลัดเวียนกันใช้งานก็ไม่มีปัญหาเช่นกัน
“นี่มีอะไรต้องกลัว ถึงตอนนั้นในหมู่บ้านของพวกเราถ้ามีใ
