บทที่ 126 ลับเครื่องมือให้คม
“ก็จริง กลับไปรอบเดียวก็นานขนาดนั้น ท่านแม่ไม่โกรธก็แปลกแล้ว แต่บ้านมารดาของผู้อื่นเขารวย มีพื้นฐานจากตรงนี้ ท่านแม่คงจะคิดว่าลูกสะใภ้คนนี้จัดการยากจึงปลดไปเสียเลยด้วยความโมโห ท่านว่าเจ้าสามจะไม่พอใจท่านแม่ไหม?” จูเอ้อร์คิดว่าแปลกอยู่บ้าง เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ แต่จูซานกลับเอาแต่ไปจับปลาทั้งวัน ไม่แสดงท่าทีว่าสนใจสักนิด
ไม่ว่าอย่างไรนั่นก็เป็นภรรยาของเจ้าสาม แล้วเจ้าสามจะไม่สนใจสักนิดเลยหรือ?
ในฐานะพี่ชาย เขาไม่ควรมาถกเรื่องภรรยาของน้องชาย แต่จูเอ้อร์คิดว่าถ้าบ้านเดิมของภรรยาเขารวยเหมือนบ้านเดิมของภรรยาเจ้าสาม เขาก็คงจะยอมข่มกลั้นโทสะเอาไว้สักหน่อย
บิดาของเขารองรับอารมณ์มารดามาชั่วชีวิต แต่ก็อยู่ด้วยกันมาได้ไม่ใช่หรือไร?
แค่คลอดลูกชายให้เขาได้ก็พอแล้ว
“ตั้งแต่เล็กจนโต เจ้าเคยเข้าใจเจ้าสามด้วยหรือ?” จูต้าถาม
จูเอ้อร์เงียบไป
พวกเขาอาจเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดกันก็จริง แต่ว่าเรื่องที่พี่ใหญ่ไม่ถูกกับเจ้าสาม เขารู้แก่ใจดี
เขาชอบไปไหนมาไหนกับพี่ใหญ่ก็เพราะอยากตัดปัญหา ไม่ต้องใช้สมอง
ส่วนว่าทำไมเจ้าสามชอบเป็นหัวโจกพาพวกน้องชายขัดแย้งกับพี่ใหญ่ เขาก็พอจะรู้อยู่บ้าง ก็เพราะคิดว่าเขากับพี่ใหญ่ ‘โง่เกินไป’ รู้จักแต่ก้มหน้าทำงานไม่ใช่หรือไร?
แต่พวกเขากลับไม่คิดบ้างว่า ถ้าเขากับพี่ใหญ่ไม่ทำงาน แล้วพวกเขาจะมีข้าวกินได้อย่างไร?
ทั้ง ๆ ที่รังเกียจว่าเขากับพี่ใหญ่ ‘โง่’ แ
