องทั้งหลาย เรื่องนี้ข้าอยากฟังความปรารถนาที่แท้จริงของทุกคน”
หลังจากไล่หลี่ลี่ออกไปแล้ว หัวหน้าหอหลานถามด้วยความกังวล
เรื่องทุกอย่างยังไม่ได้ตัดสินใจ นี่คือภาพสะท้อนที่แท้จริงในใจของหลานปิ่งซิน หลี่ลี่แม้จะพูดเหลวไหลไปเรื่อย แต่ทุกคำพูดกลับแทงเข้าไปในใจของคนเหล่านี้
“เฮ้อ!”
นี่คือเสียงถอนหายใจอย่างหนักของรองหัวหน้าโถงคนหนึ่งที่นั่งอยู่ถัดจากหลานปิ่งซิน แม้จะไม่ได้พูดอะไรมาก แต่มหาบุรุษเหล่านี้ก็ไม่ได้มีท่าทีสามัคคีกันต่อต้านศัตรูภายนอกเหมือนเมื่อครู่อีกต่อไป
ไม่มีใครพูดอะไรอีก เพราะพูดไปก็ไร้ความหมาย ในขณะเดียวกันทุกคนต่างรู้ดีว่า เส้นทางในอนาคตของสำนักหมิงเยว่นั้นขึ้นอยู่กับอะไร และเห็นได้ชัดว่าการยอมแพ้เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด น่าเสียดายที่แม้หลี่ลี่จะยอมจากไป คนของสำนักปี้สุ่ยถังเหล่านี้ก็จะไม่ยอมให้หลี่ลี่ไปไกลเกินไปอย่างแน่นอน เพื่อป้องกันอันตรายที่อาจเกิดขึ้น
