รอกกระมัง?
เย่อวี๋หรานไม่ค่อยรู้รายละเอียดเกี่ยวกับโครงสร้างราชสำนักในยุคนี้มากนัก ไม่รู้ว่าแผนกเกษตรกรรมสังกัดอยู่ในกรมกองใด แต่ก็พอจะเดาออกว่าสมควรเป็นกรมที่มีความเกี่ยวข้องกัน อย่างไรเสียการเกษตรก็เกี่ยวพันไปถึงเรื่องการบุกเบิกที่ดิน การเพาะปลูกและการจัดเก็บภาษี
พ่อหนุ่มคนนี้มีความรู้เกี่ยวกับพืชพรรณมากเช่นนี้ จะต้องเคยสัมผัสงานด้านนี้มาไม่น้อยแน่นอน
กานอี้เซียนยิ้มอย่างขัดเขิน “โชคดี แค่โชคดีเท่านั้น ตอนข้ามาจับไก่ป่าก็พบเข้าพอดี…จูต้าเหนียง ให้ข้าช่วยท่านเก็บหรือไม่ ท่านอยากได้ประมาณไหน?”
“แน่นอนว่ายิ่งมากยิ่งดี แต่ว่า…”
“แต่ว่าอะไร?”
เย่อวี๋หรานมองเขาอย่างจริงจังแล้วถามว่า “เจ้ามาช่วยข้าเช่นนี้ต้องการอะไรกันแน่?”
“หืม?”
“ข้าจะใช้ถั่วเหลืองไปทำอะไรบางอย่างที่สำคัญมาก ขอเพียงจัดการได้ดีก็จะได้รับผลตอบแทนมหาศาล ดังนั้นข้าจึงคิดว่าสมควรพูดกับเจ้าให้ชัดเจน เลี่ยงไม่ให้ภายหลังเจ้าคิดว่าถูกข้าเอารัดเอาเปรียบ” เย่อวี๋หรานตระหนักดีว่าถ้านางทำซีอิ๊วออกมาได้จริง ๆ จะต้องได้รับผลกำไรงามยิ่งนัก
ของเจ็ดอย่างที่มีความสำคัญต่อชีวิตประจำวันของประชาชน ได้แก่ ฟืน ข้าวสาร น้ำมัน เกลือ ซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู และชา สิ่งของเหล่านี้ล้วนได้ใช้งานอยู่ทุกวัน
ขอเพียงขายได้ปริมาณมาก ต่อให้กำไรน้อยแต่จำหน่ายได้มากก็ยังคงทำเงินได้มหาศาลอยู่ดี
ถ้าอาศัยเพียงกำลังของครอบครัวสกุลจู เย่อวี๋หรานไม่คิดว่าจะทำได้ แต่ถ
