บทที่ 99 กลัวนางจะไม่ได้ยินหรือไร?
แม่ยายตำหนิว่าหลี่ซื่อไม่รู้จักอาย คลอดลูกชายหรือลูกสาวนางกำหนดเองได้งั้นหรือ?
ต่อจากนั้นก็พูดว่าพวกเขาแต่งงานกันมาได้สักพักแล้ว พอจะมีข่าวดีบ้างหรือยัง ทั้งยังช่วยคำนวณรอบเดือนให้หลี่ซื่อ สุดท้ายจึงพบว่าระดูของนางมาช้ากว่าปกติเกินครึ่งเดือนแล้ว
แม่ยายสงสัยว่าตั้งครรภ์แล้ว จึงบอกให้พวกเขากลับไปหาหมอตรวจชีพจรดูสักหน่อยเพื่อความปลอดภัย
“จากนั้นพวกข้าก็กลับมาตรวจ สุดท้ายจึงพบว่าท้องแล้ว” จูซื่อกล่าว
จูอู่มีท่าทางอึ้ง ๆ “ดังนั้น เรื่องนี้ไม่อาจโทษเมียข้าไปเสียทั้งหมด?”
“ใช่น่ะสิ ตั้งครรภ์ช่วงแรก ๆ แม้แต่ท่านหมอก็อาจจับชีพจรไม่เจอด้วยซ้ำ เจ้าคิดว่าเมียเจ้าเป็นเทพเซียนอย่างนั้นหรือ ท้องปุ๊บก็รู้ตัวทันที? ฝันไปเถอะ ถ้านางมีความสามารถแบบนั้นคงไม่มาแต่งกับเจ้าแล้ว”
ยิ่งพูดก็ยิ่งออกทะเล เมื่อจูอู่ได้สติกลับมาถึงค่อยรู้ตัว บ้าชะมัด! ข้าถูกพี่สี่พานอกเรื่องแล้ว
เขาจงใจใช่หรือไม่? ข้าอยากพูดเรื่องท่านพ่อกับท่านแม่แท้ ๆ ทำไมเขามาพูดถึงเรื่องเมียข้าแท้งไปเสียได้?
อย่างไรเสีย หัวข้อนี้ก็พูดกันต่อไม่ได้แล้ว
เย่อวี๋หรานคิดไม่ถึงเลยว่าพวกลูกชายจะแอบคุยกันเรื่องนางกับจูเหล่าโถว
นางคิดมาตลอดว่านับแต่ตนเองย้อนยุคมา แม้จะแยกห้องนอนกับจูเหล่าโถว แต่เห็นทุกคนมีท่าทางปกติดีจึงคิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
นางทำเช่นนี้ไม่มีปัญหาอะไร แต่กลับละเลยไปเรื่องหนึ่งนั่นก็คือนางไม่สนใจไ
