งมือล้างหน้า แล้วนั่งถักสร้อยข้อมือด้วยกัน
หลี่ซื่อนวดหนังกระต่ายกับเกลือและสารส้มเสร็จ ก็หาอะไรมาขึงแล้วนำแผ่นหนังไปผึ่งทิ้งไว้
“ท่านแม่ ในหม้อนี้ต้มอะไรอยู่หรือเจ้าคะ?” นางล้างหน้าเสร็จก็ได้ยินเสียงเย่อวี๋หรานเรียกคนอื่น ๆ กลับไปที่ครัว จึงรีบเข้ามาดูด้วย
“โครงไก่ราดน้ำแกง” เย่อวี๋หรานพูดพลางตักขึ้นมาใส่ถ้วย โครงไก่สับเผยโฉมออกมาให้เห็น แลดูมันแผล็บน่ารับประทานยิ่งนัก
เย่อวี๋หรานยังตักแป้งมาคลุกโครงไก่อีกที
ต่อมา ก็เทน้ำมันใส่ในกระทะ
หลิ่วซื่อ หลินซื่อ และหลี่ซื่อ เห็นน้ำมันที่นางเทลงไปก็ปวดใจยิ่งนัก แต่ไม่รอให้พวกนางพูดอะไร เย่อวี๋หรานก็เทโครงไก่ลงไป ฉับพลันนั้นก็มีเสียงน้ำมันกระเด็นถี่ ๆ ดังขึ้น
“ถ้าในเรือนมีน้ำมันมากกว่านี้ ที่จริงแล้วทอดในน้ำมันไปตรง ๆ เติมแป้งนิดหน่อย ทอดโครงไก่จนกรอบ นั่นจึงจะอร่อยที่สุด” เย่อวี๋หรานพูด
หลิ่วซื่อ หลินซื่อ และหลี่ซื่อ มองน้ำมันในกระทะแล้วก็หมดคำจะบรรยาย ท่านแม่ น้ำมันในกระทะก็มากพอแล้วนะเจ้าคะ ถ้ามากกว่านี้คือเท่าไหร่กัน?
เย่อวี๋หรานผัดโครงไก่สักครู่ จากนั้นค่อยเติมหัวไชเท้าหั่นฝอย มันเทศหั่นฝอย ต้นหอมซอยลงไปผัด
“ท่านแม่ หอมมากเลยเจ้าค่ะ!” จูปาเม่ยน้ำลายสอ รู้สึกว่าพอใส่น้ำมันก็ต่างออกไปจริง ๆ หอมจนทำให้คนมองยากที่จะยืนดูเฉย ๆ
“รอก่อน” เย่อวี๋หรานเห็นว่าได้ที่แล้วก็ตักขึ้นมาใส่ชาม
จากนั้นเติมน้ำแกงไก่และน้ำพริกเผ็ดลงไปในกระทะใบเดียวกัน ผัดต่
