บทที่ 84 หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์มีจิตใจดีงามด้วยหรือ
“ใช่แล้ว ๆ ได้ยินว่าท่านป้าเป็นคนต้มชาสมุนไพรนี้ ท่านป้าช่างร้ายกาจจริง ๆ แม้แต่เจ้านี่ก็ทำเป็นด้วย!”
“บังเอิญจริง ๆ ทางท่านป้าเพิ่งจะให้คนส่งมา น้ำชายังมีอยู่เต็มโถ ไม่อย่างนั้นคงแย่จริง ๆ แล้ว”
“ใช่น่ะสิ ทำให้คนตกอกตกใจหมด!”
……
แม้ว่าจูซานเสิ่นจะรู้สึกซาบซึ้งที่น้ำชาของหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ผู้นั้นช่วยชีวิตสามีตัวเองเอาไว้ แต่ปากก็ยังพูดออกไปอย่างไม่ยินยอมว่า “นั่นเป็นเพราะนางไม่อยู่ต่างหาก ถ้าหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์นั่นอยู่ด้วยจะต้องไม่ยอมให้ลุงของเจ้ายกน้ำชามาช่วยคนแน่ หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์คนนั้นจะมีจิตใจดีงามอะไร ข้ายังจะไม่รู้อีกหรือ?”
แต่นางก็ต้องหน้าเสียอย่างรวดเร็ว เพราะจูปาเม่ยถือตะกร้าใบหนึ่งมาเยือนถึงเรือนพร้อมกับต้าเป่าและเอ้อร์เป่า
“ท่านปู่ ท่านย่า ข้ากับต้าเป่าเอ้อร์เป่ามาเยี่ยมพวกท่านเจ้าค่ะ”
“ท่านปู่ทวด ท่านย่าทวดขอรับ พวกข้ามาเยี่ยมท่านแล้ว!”
เนื่องจากประตูไม่ได้ปิดเอาไว้ จูปาเม่ยจึงพาต้าเป่ากับเอ้อร์เป่าเดินเข้ามาข้างใน พอดีเห็นพ่อเฒ่าจู แม่เฒ่าจู และคนอื่น ๆ ล้อมจูเหล่าซานเอาไว้ เหมือนกำลังคุยอะไรกันอยู่
ครั้นพ่อเฒ่าจูกับแม่เฒ่าจูได้ยินเสียงของต้าเป่ากับเอ้อร์เป่า ดวงตาก็พลันสว่างวาบ “เหลนที่น่ารักของข้ามาแล้วหรือ! มา ๆๆ ต้าเป่ากับเอ้อร์เป่ามานี่เร็วเข้า”
พ่อเฒ่าจูยังให้แม่เฒ่าจูเข้าไปเอาผลแดงน้อยที่เก็บเอาไว้ออกมาจากในเรือน เพื่อ
