บทที่ 65 วิวาท
หลินต้าเซิงและสะใภ้ใหญ่สกุลหลินฉวยจอบตรงมุมกำแพงขึ้นมา
ครั้นได้ยินเสียงดัง ‘ปัง’ ประตูเรือนก็ถูกพวกจูต้ากระแทกเปิดออกแล้ว
สิ่งกีดขวางตรงประตูเรือนหายไป ภาพพี่น้องสกุลจูที่แลดูดุร้ายสะท้อนสู่สายตาของหลินต้าเซิงและสะใภ้ใหญ่สกุลหลิน พวกเขาจึงทำใจกล้าเดินออกมารับหน้า
พวกจูต้าไม่ได้เข้ามา เมื่อเห็นว่าข้างในมีผู้ชายคนเดียวก็พากันแหวกทางออก เผยให้เห็นเย่อวี๋หรานที่ถือมีดทำครัวด้วยสีหน้าเย็นเยือก
หลิ่วซื่อและหลิวซื่อเตรียมตัวเตรียมใจ พวกนางถืออาวุธตามหลังแม่สามี
เย่อวี๋หรานเดินเข้าไปในประตูเรือนสกุลหลินด้วยท่าทางพร้อมเอาเรื่อง นางตรงไปหาทั้งสามคนที่อยู่ในเรือน คาดเค้นถามเสียงดังว่า “ใครผลักลูกสะใภ้ของข้า? แสดงตัวออกมาเถอะ”
เสียงนี้ดังขึ้น ทำให้หลินต้าเซิงและสะใภ้ใหญ่สกุลหลินที่มีท่าทางอ่อนแอปวกเปียกอยู่แล้วมองไปทางแม่เฒ่าหลินอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้
“ข้าเอง แล้วจะทำไม?” แม่เฒ่าหลินตอบกลับไปเสียงดัง นางเป็นใหญ่ในเรือนสกุลหลินจนชิน จะมากน้อยก็ยังมีความกล้าหาญอยู่บ้าง
“เฮอะ!” เย่อวี๋หรานยิ้มเย็น “กล้ารับก็ดี ข้ายังนึกว่าหากข้ามาแล้วหาตัวการไม่เจอ ก็คงจะไม่ได้คิดบัญชีและมาเสียเที่ยวแล้วเสียอีก”
นางพูดจบก็ปรี่เข้าไปหาแม่เฒ่าหลินพร้อมกับมีดในมือ ท่าทางราวกับพร้อมจะเสี่ยงชีวิตกับฝ่ายตรงข้าม
“กล้าลงมือกับลูกสะใภ้ห้าของข้า กลับไม่ดูเสียหน่อยว่าข้าเป็นใคร ข้าจะใช้มีดเด็ดกบาลเจ้าซะ!”
มี
