่วนที่จะกินวันนี้ไปนึ่ง แล้วนำส่วนที่เหลือมาชำแหละข้างเตา
การชำแหละปูจำเป็นต้องเปิดกระดอง กำจัดส่วนที่สกปรกอย่างเหงือกปู ถุงกระเพาะและลำไส้ทิ้งไป[2] แล้วแงะไข่ปูบนกระดองออกมา
ส่วนกระดองและตะปิ้งปูล้วนใช้การไม่ได้ แต่เก็บก้ามปูใหญ่เอาไว้ แล้วนำไปรวมกับตัวปูส่วนที่เหลือได้
เนื่องจากในเรือนมีครกเล็กสำหรับโขลกกระเทียม นางจึงโยนทั้งหมดนั้นลงไปตำให้เละ หมายถึงเละจริง ๆ ไม่ใช่แค่ละเอียดเป็นเศษเล็กเศษน้อย เพราะถ้าตำไม่เละแล้วตอนกินไม่ทันระวัง หากติดคอเข้าจะทำอย่างไร?
นี่เป็นขั้นตอนที่ยากเอาเรื่องทีเดียว
ระหว่างนั้นหลี่ซื่อก็ถือต้นหอมกับกระเทียมกลับมาพอดี นางมองหลิ่วซื่อที่เข้ามาจุดไฟให้ เฮอะ พี่สะใภ้ใหญ่ดูเหมือนจะเลอะเลือน ที่แท้ก็รู้จักฉวยโอกาสตอนที่นางไม่อยู่มาเอาใจท่านแม่เหมือนกัน
หลี่ซื่อถามเย่อวี๋หราน “ท่านแม่ อันนี้ต้องล้างไหมเจ้าคะ?”
“ใช่ ล้างเสร็จแล้วหั่นเป็นท่อน ๆ หั่นให้เล็กหน่อย ประมาณครึ่งข้อนิ้ว”
“เจ้าค่ะ ท่านแม่” หลี่ซื่อเริ่มลงมือทำอย่างแข็งขัน
เมื่อหลี่ซื่อทำเสร็จ เย่อวี๋หรานก็เก็บส่วนหนึ่งเอาไว้ นำส่วนที่เหลือไปคลุกเคล้ากับเนื้อปูที่ตำเอาไว้ และตอนผสมกันยังโรยเกลือลงไปมากพอสมควร
“หาโถดินเผาสะอาด ๆ มาใส่” เย่อวี๋หรานสั่ง
“เจ้าค่ะ ท่านแม่” หลี่ซื่อรีบหาโถดินเผาสะอาดมาใบหนึ่งแล้วเทลงไป “แบบนี้ใช้ได้ใช่ไหมเจ้าคะ ท่านแม่?”
“เอาไปตากแดดทิ้งไว้ อีกไม่กี่วันก็ใช้ได้แล้ว” เย่อวี๋หร
