บทที่ 44 สอนงานฝีมือให้จูปาเม่ย
เย่อวี๋หรานให้คำตอบว่า “คือการเลือกสี”
“เลือกสี?”
“ใช่” เย่อวี๋หรานพยักหน้า “ก่อนหน้านี้ข้าสอนให้เจ้ารู้จักสีสันต่าง ๆ สอนเจ้าเลือกสี สอนวิธีถักปมง่าย ๆ ให้เจ้า สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นพื้นฐาน ขอเพียงทำเป็นแล้ว เมื่อเจ้าเรียนลึกลงไปกว่านี้ก็จะสามารถเข้าใจได้”
ความจริงแล้ว เจ้าของร่างเดิมหาได้ทำเรื่องพวกนี้เป็นไม่ แต่อาศัยว่าที่นี่ไม่มีใครแย้งคำพูดของตนเอง จึงได้หลอกจูปาเม่ยกระมัง
และตอนนี้นางก็คือเจ้าของร่างเดิม ใครจะออกหน้าแทนเจ้าของร่างเดิมมาบอกว่านางโกหกกัน?
จูปาเม่ยตะลึงนิ่งไป
“ข้าถักให้เจ้าดูก่อน นี่ก็คือปมสองสี ที่จริงก็คล้ายกับการถักเปียที่ข้าเคยสอนเจ้าอยู่บ้าง แต่ว่านี่เป็นเปียคู่” เย่อวี๋หรานพูดพลางเลือกแถบผ้าที่เหมาะสมออกมา ใช้กรรไกรตัดให้เป็นแถบเล็กลง แล้วให้จูปาเม่ยช่วยจับแถบผ้าอีกฝั่งหนึ่งไว้ เลือกสีที่เข้ากัน จากนั้นก็เริ่มถัก “เจ้าดู ทำแบบนี้ นี่คือเปียข้างหนึ่ง ส่วนนี่ก็เหมือนกัน…”
จูปาเม่ยก้มลงมอง และพยักหน้า “อื้ม อันนี้ข้าทำเป็นเจ้าค่ะ ท่านแม่เคยสอนข้าแล้ว”
“ใช่ ก็คือแบบนี้แหละ” เย่อวี๋หรานไม่ได้ถักต่อไปจนเสร็จ ส่งอีกฝั่งหนึ่งให้จูปาเม่ยลองถักดู
จูปาเม่ยลนลานเล็กน้อย “ท่านแม่ ข้ากลัวว่าจะทำได้ไม่ดี”
“ไม่ต้องกลัว เจ้าถักต่อไป ข้าจะคอยดูเจ้าทำ”
จูปาเม่ยย่อมทำได้ไม่ดีเท่าไหร่อยู่แล้ว ตอนนางดึงแถบผ้า ก็มักจะมีข้างหนึ่งแน่น ข้างหนึ่งหลวม เย
