บทที่ 25 สั่นสะท้าน
ช่างเถอะ หลังจากจูเหล่าโถวพาเจ้าของร่างเดิมกลับมายังหมู่บ้านสกุลจูก็ไม่เคยมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนสกุลจูมาก่อน
จูเหล่าโถวในฐานะพี่ชายคนโตเดิมทีมีหน้าที่ต้องเลี้ยงดูบิดามารดา แต่ว่าเจ้าของร่างเดิมออกอาละวาด ใช้ลูกในท้องแย่งชิงผู้ชายมาได้ก็บีบคั้นให้จูเหล่าโถวแตกหักกับบิดามารดา แยกเรือนออกมาโดยไม่สนใจน้องชายน้องสาวทั้งสามคนที่อยู่ในช่วงเจรจางานมงคล กลายเป็น ‘เรื่องตลก’ ที่ลือกันไปทั่วหมู่บ้าน
ในยุคสมัยนี้ ถือธรรมเนียมปฏิบัติว่าหากบิดามารดายังมีชีวิตอยู่จะไม่แยกเรือนออกมา
เจ้าของร่างเดิมไม่สนใจพ่อแม่สามี คิดแต่จะแยกเรือนออกมาให้ได้ นี่ไม่ใช่การ ‘อกตัญญู’ หรอกหรือ?
แต่ก็ต้องยอมรับว่าตอนนั้นเจ้าของร่างเดิมค่อนข้างโชคดี ภรรยาน้องชายสองคนแต่งเข้าบ้านมา มีแค่นางคนเดียวที่ให้กำเนิดลูกชาย นับว่าได้เปรียบกว่าคนอื่น
โดยเฉพาะตอนนั้น จูซานเสิ่นคลอดลูกสาวออกมาติดต่อกันสองคน อัดอั้นใจจนเกือบไปกระโดดน้ำตายเสียแล้ว
สิ่งที่ทำให้จูซานเสิ่นกับจูซื่อเสิ่นเจ็บแค้นใจไปครึ่งค่อนชีวิตก็คือ ต่อให้เอาลูก ๆ ของพวกนางสองคนมาเรียงกันตามลำดับอาวุโส ก็ยังมีจำนวนน้อยกว่าลูกที่เย่อวี๋หรานคลอดออกมาคนเดียวเสียอีก
สะใภ้สามมีลูกสามคน ลูกสาวคนโตจูฮวาฮวา อยู่อันดับหนึ่ง ลูกสาวคนรองจูเจาตี้ อยู่อันดับสาม ลูกชายจูอู่จ้วง อยู่อันดับห้า ส่วนสะใภ้สี่คลอดลูกสาวหนึ่งและลูกชายหนึ่ง ลูกสาวจูเจาหนาน อยู่อันดับสอ
