ตาม ไม่ว่าความจริงจะเป็นยังไง ผมตัดสินใจที่จะเชื่อสัญชาตญาณของตัวเอง
‘เชื่อในสัญชาตญาณตัวเองไม่ใช่เรื่องผิด ถึงมันจะไม่ถูก กรณีแย่สุดก็แค่เสียเวลาไปเจ็ดชั่วโมง ยังไงฉันก็ต้องติดอยู่ที่นี่จนกว่าจะถึงเวลาเที่ยวบินถัดไปอยู่ดี’
“เฮ้ออ…”
เสียงถอนหายใจทุ้มยาวเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากเมื่อผมพิจารณาสถานการณ์ปัจจุบัน เควสต์ดูทรงว่าจะยังไม่เสร็จสิ้น ก็แสดงว่ามันยังมีอย่างอื่นอีกที่ผมต้องสืบหา
‘ฉันควรยอมแพ้แล้วรอเฉย ๆ ดีไหมนะ?’
นี่ดูเหมือนจะเป็นทางเลือกที่สมเหตุสมผลที่สุดหากมองโดยภาพรวม สถานการณ์มันรู้สึกอันตรายของจริง และเควสต์ก็ไม่ได้บังคับว่าต้องทำอีกด้วย ผมสามารถถอนตัวเมื่อไหร่ก็ได้ ถึงจำนวน SP ที่เป็นรางวัลจะไม่ใช่น้อย ๆ แต่สำหรับตอนนี้ การปล่อยมือจากมันไม่ใช่เรื่องเสียหาย
ทว่าในขณะเดียวกัน…
‘ทิ้งเควสต์ไปมันจะคุ้มเหรอ?’
จุดประสงค์ของเควสต์นี้คือช่วยผมพัฒนาเกม เพิ่มความลึกล้ำให้กับตัวเกมและทำให้มันดียิ่งขึ้น มันเป็นเควสต์ที่ช่วยให้เกมของผมทำร้ายจิตใจได้มากคนยิ่งขึ้น ผมจะทิ้งมันลงจริง ๆ งั้นเหรอ?
“….”
ผมกุมหน้าอกตัวเอง
ตรรกะในหัวสมองบอกให้ผมรออยู่ที่นี่จนกว่าเครื่องบินจะมา แต่ว่า…
‘ไม่ ฉันทิ้งไม่ได้’
มันไม่ใช่เพราะผมต้องการเคลียร์เควสต์ หรือเพราะผมปล่อยมือจากรางวัลไปไม่ได้
