“สรุปคือท่านอยากให้พวกเราส่งคนที่มีพรสววรค์มากสุดของตัวเองไปที่แผนกกักกันงั้นเหรอครับ?”
คาร์เมน โยฮันส์เบิร์ก (Carmen Johansberg) ผู้เป็นหัวหน้าแผนกล้างบางเลิกคิ้วขึ้นขณะมองไปยังหัวหน้ากิลด์ เขากำลังพยายามเค้นสมองเพื่อหาคำตอบว่าแท้จริงแล้ว เจตนาของหัวหน้ากิลด์คืออะไรกันแน่ถึงได้ทำแบบนี้
…และนั่นทำให้เขาระมัดระวังตัวสุดฤทธิ์
แม้ว่าคาร์เมนจะเป็นหัวหน้าของหนึ่งในแผนกที่ทรงพลังที่สุดภายในกิลด์ เขาก็ยังหวาดระแวงชายหน้าตาเป็นมิตรตรงหน้าตัวเอง
ในบรรดาผู้คนทั้งหมด เขาเป็นคนหนึ่งที่รู้ธาตุแท้ของหัวหน้ากิลด์
รอยยิ้มพิมพ์ใจนั้นเป็นเพียงฉากบังหน้าที่ถูกปั้นแต่งขึ้นมาอย่างประณีต ไม่มีกิลด์ใดสามารถก้าวขึ้นสู่ความรุ่งโรจน์ได้โดยปราศจากการเสียสละ ในระหว่างทางล้วนต้องแปดเปื้อนมือกันทั้งนั้น
เบื้องหลังรอยยิ้มใสสะอาดดั่งฉันมิตร คือฝ่ามือที่ชุมโชกไปด้วยเลือด
“ใช่ ถูกต้องแล้ว” หัวหน้ากิลด์กล่าวต่อด้วยรอยยิ้มละไม “คุณแค่ต้องทำแบบนั้นแหละ ส่งคนเก่งสุดของคุณไปสักหน่อย เลือกใครก็ได้ตามใจเลย ให้พวกเขาไปอยู่ร่วมกับพวกแผนกกักกัน แล้วให้แสดงฝีมือที่นั่นดูจะได้รู้ว่ามันง่ายอย่างที่คุณคิดจริง ๆ รึเปล่า”
ห้องตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้งหนึ่ง ดวงตาทุกคู่จับจ้องไปยังหัวหน้ากิลด์ผู้กำลังยิ้มแย้ม
“…พวกคุณไม่จำเ
