อยแยกแล้ว แต่พอลงไป พวกเขาก็โดนดีดกลับขึ้นมาทันที ตอนนี้เราพยายามหาทางแก้กันอยู่ แต่ดูเหมือนจะยากกว่าที่คาดไว้มาก ขนาดฉันลองลงมือด้วยตัวเองแล้ว มันซับซ้อนกว่าที่คิดมากจริง ๆ”
“แต่ว่า…!”
“ฉันเข้าใจนายนะไคล์ แต่พวกเรากำลังพยายามสุดฝีมืออยู่ ฉันเองก็หวังว่าเราจะหาทางออกได้ในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเหมือนกัน”
‘แต่เราไม่ได้มีเวลามากขนาดนั้น!’
ไคล์กัดริมฝีปากพลางจ้องมองมืออันสั่นเทาของตัวเอง การเชื่อมต่อของเขากับเซธยังคงอยู่ โหนดของเขากำลังทำงานอย่างหนักเพื่อแช่ร่างกายของเซธไว้ในกาลเวลา
สกิลของเขายังไม่หลุด หมายความว่าเซธยังไม่เป็นอะไร
ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องดี
‘ฉันจะประคองมันไว้แบบนี้เพื่อ—’
“นายควรปล่อยเขานะ”
ความคิดของไคล์แตกระแหงเพราะโซอี้ที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเขา ผมเผ้าของเธอรุงรังเล็กน้อย
“เอ๊ะ…?”
ริมฝีปากของไคล์เปิดอ้าแต่แล้วก็ปิดลง คิ้วทั้งสองขมวดกันแน่น แม้จะเห็นความโกรธฉายชัดบนใบหน้าของไคล์ โซอี้ก็ยังคงวางตัวอย่างสงบและอธิบายสถานการณ์ให้เขาฟัง
“เท่าที่ฉันรู้มา พวกเขาพยายามเข้าไปในที่ประหลาดนั่นตั้งแต่ตอนที่พวกเราทุกคนเข้าไปแล้ว แต่ตอนนี้ขนาดมีหัวหน้าทีมช่วยก็ยังเข้ากันไม่ได้ มันก็เห็น ๆ กันอยู่แล้วล่ะว่าสถานการณ์มัน… ต้องใช้เวลาอีกพอสมควรเลยกว่าจะส่งหน่วยช่วยเหลือลง
