ไคล์นิ่งงันราวกับถูกแช่แข็ง
ไม่ใช่แค่ตัวเขา ทุกคนในห้องต่างพากันนิ่งสนิทเมื่อเห็นข้อความบนโทรศัพท์ของเซธ
[ฆ่าฉัน]
อะไรกัน…
‘นายบ้าไปแล้วเหรอ?!’
ไคล์เกือบจะตะโกนออกมาพลางถลึงตาใส่เซธที่กำลังแย้มยิ้ม ทำไมเขาถึงยังทำตัวใจเย็นอยู่ได้ในสถานการณ์แบบนี้? ไม่สิ ทำไมเขาถึงยิ้มทั้ง ๆ ที่บอกให้ฆ่าตัวเองล่ะ? ไคล์รู้จักนิสัยของเซธเป็นอย่างดี
หากพูดถึงเรื่องคนที่อยากตาย เซธคือคนสุดท้ายบนโลกที่เขาจะนึกถึง
หมอนั่นกลัวตายขนาดนั้นเลยแหละ
คำขอนี้จึงไม่สมเหตุสมผลสำหรับเขาเลย มันแตกต่างจากเซธที่เขารู้จักและเข้าใจอย่างสิ้นเชิง ก่อนหน้านี้เขาเคยสังเกตเห็นถึงการเปลี่ยนแปลง แต่ก็พยายามมองข้ามมันไป กลับกันกับตอนนี้ เขามองข้ามไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
เซธในตอนนี้…
ทำตัวแปลกจนเกินไป
‘เขาโดนผีสิงอยู่เหรอ? ทำไมเขาถึงทำแบบนี้ล่ะ? ฉันโคตรจะไม่เข้าใจเลย!’
ไคล์พยายามใจเย็นและคิดตามหลักเหตุผลอย่างถึงที่สุดแล้ว แต่เขาทำไม่สำเร็จ
เซธ… หมอนี่กะจะให้เขาบ้าตายไปข้างหนึ่งเลยใช่ไหมเนี่ย
ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม คำตอบก็คือ ไม่
‘ฉันจะไม่ฆ่านาย’
ไคล์ส่ายศีรษะขณะจ้องมองเซธ
ทว่าเซธยังคงยืนหยัดอยู่เช่นเคย จ้องมองเขาด้วยรอยยิ้มแบบเดิม นั่นคือตอนที่ไคล์นึกย้อนกลับไปถึงบรรดาความคิดของตัวเองก่อนหน้านี้
