ล้ว”
เสียงของเซธดังก้องอีกครั้ง ทว่าคราวนี้ทุกคนเห็นชายบิดเบี้ยวขยับริมฝีปาก มันกวาดมองไปโดยรอบราวกับกำลังเยาะเย้ยพวกเขา
“…เขาไม่ได้อยู่ที่นี่ พูดสิ”
ริมฝีปากของมันฉีกยาวเข้าไปใต้หมวกทรงสูง ส่งความเย็นยะเยือกไล่ลงตามกระดูกสันหลังของโซอี้ ไคล์ และเรย์มอนด์
หากไม่นับรวมเซธแล้ว ก็เหลือพวกเขาเพียงสามคนเท่านั้น…
‘แย่แล้วสิ แย่แบบมาก ๆ ของจริง’
ไคล์สัมผัสได้ถึงหยดเหงื่อที่กำลังควบรวมย้อยตัวลงมาตามกรอบใบหน้า ดวงตามองไปรอบ ๆ อย่างลนลาน ในจังหวะนั้น ข้อความของเซธก็วนเวียนกลับมาในสมองอีกครั้ง
‘ฆ่าฉัน’
ไคล์รีบส่ายศีรษะตัวเอง
ไม่ ช่างแม่งเหอะ! อะไรก็ได้แต่ต้องไม่ใช่อันนั้น เซธมันก็แค่บ้าไปเอง
วิธีนั้นไม่มีอะไรมารับประกันว่ามันจะได้ผล
อีกอย่างคือ ไคล์ไม่มีวันฆ่าเซธเป็นอันขาด เขาปัดความคิดนั้นทิ้งอย่างรวดเร็วและพยายามคิดหาหนทางอื่น แต่สมองของเขากลับว่างเปล่า ไม่ว่าจะพยายามคิดมากแค่ไหน เขาก็คิดอะไรไม่ออกเลยสักอย่างเดียว
โซอี้กับเรย์มอนด์เองก็ไม่ต่างกัน ทั้งสองคนมองรอบห้องอย่างเอาเป็นเอาตาย
‘กำลังเสริมน่าจะมาถึงเร็ว ๆ นี้ ฉันรู้ว่ากิลด์รับรู้สถานการณ์แล้ว แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่พวกเขาจะมาถึงหรือข้างบนมีการเปลี่ยนแผนอะไรรึเปล่า ฉันต้องหาทางถ่วงเวลา ฉัน—’
ไคล์ชะงักกึก
สมองของเขาย้
