จากนั้นก็มีเสียงเกิดขึ้น
ติ๋ง ติ๋ง
เสียงน้ำหยดลงเบา ๆ จากห้องครัว ท่ามกลางสภาพแวดล้อมอันเงียบงัน เสียงนั้นช่างโดดเด่นคมชัดจนทวีความรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีที่บีบคั้นชั้นบรรยากาศ
ผมรู้สึกจุกเสียดในกระเพาะขณะมองรอบข้าง หวังว่าจะเจอเบาะแสอะไรสักอย่าง
แต่ในจังหวะที่เริ่มการค้นหา สายตาของผมก็สะดุดเข้ากับอุปกรณ์ที่ฝังอยู่บนพื้น มันส่องแสงสีแดงจาง ๆ หน้าตาดูเหมือนจะเป็นพวกอุปกรณ์ไฮเทคชนิดหนึ่ง
‘ไม่สิ มันใช่เลยแหละ’
ผมย่อตัวลงเพื่อดูมันใกล้ ๆ
หลังจากวิเคราะห์ดูแล้ว ผมก็ตรัสรู้ได้แบบว่องไวเลยว่านี่น่าจะเป็นสิ่งที่ไคล์กับคนอื่น ๆ ติดตั้งเอาไว้
‘ขอเดาว่ามันน่าจะเอาไว้เตือนพวกเขาเวลาเจอความผิดปกติในบริเวณใกล้เคียง…’
หัวสมองพลันนึกถึงเงาเมื่อไม่นานมานี้ ผมก็ได้แต่ส่ายศีรษะ
ไร้ประโยชน์
มันตรวจจับไม่ได้แม้กระทั่งดรีมวอล์กเกอร์ด้วยซ้ำ
‘หรือบางทีที่มันตรวจไม่เจออาจเป็นเพราะชายบิดเบี้ยวยังไม่ได้ลงมือ…? ส่วนดรีมวอล์กเกอร์ มันอาจจะไม่ได้นับว่าเป็นความผิดปกติ แต่นับเป็นส่วนหนึ่งของพลังฉันรึเปล่า?’
ผมไม่ค่อยแน่ใจนัก แต่ก็รีบละความสนใจจากอุปกรณ์นั้นและมองไปรอบ ๆ ตอนนี้ผมต้องหาเบาะแสสักอย่างเพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์นี้ให้ได้มากขึ้น
แต่ผมจะหาได้ยังไงล่ะ?
ดวงตากวาดสำรวจ นอกจากรอยเน่
