— เซธ ธอร์น
เมื่อเห็นชื่อของตัวเองอยู่ในรายชื่อผู้ร่วมการสำรวจ ผมถึงกับต้องกะพริบตาซ้ำหลายครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งที่ตัวเองเห็นมันถูกต้องแล้ว
อย่างไรก็ตาม ต่อให้จะกะพริบตาสักกี่ครั้ง ชื่อของผมก็ยังคงอยู่บนแผ่นกระดาษ
เสียงของไคล์ดังเข้าหูในชั่วอึดใจต่อมา
“นายทำบ้าอะไรวะ? อย่าบอกนะว่านายขอเจ้านี่เป็นรางวัลสำหรับ—”
“ไม่เลย ไม่ใช่แน่นอน”
ผมขัดจังหวะไคล์ก่อนที่เขาจะกล่าวจบประโยค
“หน้าอย่างฉันอยากได้ค่าตอบแทนเป็นเงินมากกว่ามาขออะไรแบบนี้อีก นายบ้ารึเปล่าเนี่ย?”
ตอนแรกผมก็จับต้นชนปลายไม่ถูกเหมือนกับเขานั่นแหละ มันเป็นไปได้ยังไ—
“อ้อ เรื่องนั้น…”
น้ำเสียงเหนียมอายดังขึ้น ศีรษะของผมและไคล์ต่างหันไปทางต้นเสียง
โรวานยิ้มเล็กน้อยพลางเกาข้างคอตัวเอง
“น่าจะเป็นความผิดของผมเองครับ… หัวหน้าทีมถามผมว่าอยากเข้าร่วมรึเปล่า แต่สภาพผมไม่ไหว และพอเขาถามว่ามีใครมาแทนได้บ้างไหม บทสนทนามันก็เลยไหลไปจนจบที่ผมแนะนำคุณน่ะครับ ถ้ามีคุณอยู่ในหน่วยด้วยล่ะก็—”
“แก…”
ไคล์ตัดบทโรวาน แล้วกำหมัดขึ้นมาอุดปากตัวเอง ดูท่าว่าเขามีเรื่องอยากจะพูดอยู่เต็มอก
ทว่าผมขัดขึ้นก่อนที่เขาจะได้พ่นพวกมันออกมา
“สรุปคือคุณแนะนำผมให้ไปแทนที่คุณงั้นเหรอ?”
“โอ้ะ เปล่านะครับ”
โรวานส่ายศีรษะ
“อย่างที่ผมบอกเลยครั
