เหล่าสมาชิกที่โดดเด่นหลายคนถูกรั้งตัวไว้จนจบงานเลี้ยงมื้อค่ำ สาเหตุหลักเป็นเพราะคนอื่น ๆ ต้องการเข้ามาพูดคุยด้วย และบางส่วนก็ต้องการสร้างสายสัมพันธ์เอาไว้
ไคล์กับโซอี้เป็นเป้าหมายที่เนื้อหอมที่สุดในแผนก ไม่ใช่เพียงแต่ทั้งสองจะมีความสามารถที่ยอดเยี่ยมมากเท่านั้น แต่พวกเขายังมีโอกาสสูงกว่าใคร ๆ ที่จะได้ขึ้นเป็นหัวหน้าทีมคนถัดไปอีกด้วย
โรวานยอมอยู่ต่อด้วยเหตุผลนี้ และนั่น… รวมถึงความจริงที่ว่าเขาชอบโซอี้ด้วย มันน่าเสียดายที่เธอไม่แสดงความสนใจในตัวเขาเลยแม้แต่น้อย แต่ฝั่งโรวานเองก็ไม่ได้กระเทือนใจนัก
เขาเป็นชายที่มีความอดทนคนหนึ่ง
“ว้าว ฉันแทบจะไม่ได้พักหายใจเลย”
“เหมือนกัน”
ขณะนี้เป็นเวลาดึกมาก ผู้คนส่วนใหญ่กลับไปกันหมดแล้ว เหลือเพียงไม่กี่คนที่ยังอยู่ ไคล์และโซอี้ต่างก็ดูเหนื่อยล้าพอสมควร
“…ผมดูจะสบายกว่าพวกคุณอยู่นะครับเนี่ย ฮะฮะ”
โรวานหัวเราะออกมา ส่วนไคล์ยิ้มให้กับเขา
“อย่าห่วงเลย เดี๋ยวนายก็จะได้เจอแบบนี้เองแหละ นายค่อนข้างเก่งเลยนะ ฉันมองออกเลยว่ายังไงสักวันหนึ่งนายได้ตกอยู่ในสภาพเดียวกับพวกเราแน่ พอถึงตอนนั้นก็เตรียมตัวไว้ให้ดีเถอะ”
“ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าตัวเองจะชอบแบบนั้นหรอกนะ”
โรวานเกาหลังศีรษะพลางมองโซอี้
เธอดูเหมือนกำลังมองหาใครบางคนอยู่
“คุณคิ
