วเองของเธอก่อให้ผู้ชมเกิดความรู้สึกตึงเครียดอย่างบอกไม่ถูก
ดวงตาสอดส่ายไปมารอบ ๆ ด้วยความลนลาน และน้ำเสียงก็ดังขึ้นทุกวินาทีที่ผ่านไป
— ฉันเตือนคุณแล้วนะ!
เธอกำโทรศัพท์ตัวเองเอาไว้แน่น
หญิงชราดูจะเสียสติมากขึ้นเรื่อย ๆ
— บอกแล้วไง! ฉันเตือนคุณแล้ว! อย่าเข้ามาใกล้กว่านี้นะ!!!
ระดับความรุนแรงของน้ำเสียงพุ่งสูงจนถึงขั้นกรีดร้อง เส้นเลือดบนลำคอปูดโปนขึ้นมา
— อ๊ะ! ฮ่าาาา!
ทั่วทั้งใบหน้าซีดเผือดราวกับมองเห็นอะไรบางอย่าง เธอรีบวิ่งไปทางประตูบานหนึ่งแล้วเปิดมันออก ซึ่งเป็นจุดที่อยู่นอกมุมกล้องพอดี
และเพียงพริบตาเดียวที่เธอหายลับไปจากภาพเบื้องหน้า…
— อ๊ากกกกกก!
เสียงกรีดร้องโหยหวนจนเลือดในกายเย็นวาบดังระงมเติมเต็มชั้นอากาศ
“…..”
วิดีโอจบลงตรงนั้น
ไม่นานนัก ภาพของหญิงชราคนเดิมก็ปรากฏอีกครั้ง คราวนี้ร่างกายของเธอเหี่ยวแห้งจนหมดสิ้นเหมือนกับมัมมี่
และส่วนที่สยดสยองที่สุดในทั้งหมดก็คือ…
ดวงตาและปากของเธอกำลังขยับอย่างเชื่องช้า
…เธอยังมีชีวิตอยู่
“นี่เป็นหนึ่งในหลาย ๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนเกาะ พวกเราเรียกความผิดปกตินี้ว่า ชายบิดเบี้ยว และเราประเมินว่ามันอยู่ประมาณระดับเมลาส แต่อาจจะเป็นระดับธรอลก็ได้ ถึงแม้ผู้หญิงคนนี้จะดูเหมือนมีชีวิต แต่เธออยู่ในสภาพผัก[1] หรือพูดง่าย ๆ ก็คือสมอง