ผมไม่อยากจะข้องเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้เลยจริง ๆ
แค่เห็นหน้าเขา ผมก็รู้สึกอยากจะตีตัวออกห่างแล้ว แม้ภายนอกเขาจะไม่แสดงออกมา แต่เนื้อแท้นั้นเป็นพวกงูพิษ
งูพิษที่ไม่น่าไว้วางใจแม้แต่น้อย
“ต้องการอะไรจากผมหรือเปล่า…?”
ผมกวาดสายตามองไปรอบ ๆ เพื่อดูเจตนาว่าเขามาอยู่แถวนี้เพราะจะสอดแนมห้องทำงานของผม หรือว่าตัวผมแค่หวาดระแวงมากเกินไปเอง และความจริงแล้วมันเป็นเพราะเรื่องจังหวะเวลาที่ตรงเกินไปหน่อยเพียงเท่านั้น
คำตอบมาเยือนในอีกไม่กี่อึดใจต่อมา
“ผมแค่เดินผ่านมาตอนที่คุณเปิดประตูพอดีน่ะครับ”
“อ้อ”
มันเป็นแบบนั้นแน่เหรอ?
ผมหวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ
“บังเอิญจังเลยเนอะ”
ผมมองสภาพแวดล้อมด้านหลังเขาเพื่อหาตัวไคล์ แต่ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็ดูเหมือนจะไม่เห็นแม้แต่เสี้ยวเงาของเจ้าตัวเลย
“มองหาไคล์อยู่เหรอครับ?”
ไมล์สถามขึ้นมากะทันหันราวกับอ่านเจตนาผมออก คิ้วของผมขมวดเข้าหากันเล็กน้อย แต่ไม่นานก็พยักหน้าตอบรับ พอลองมาคิด ๆ ดู ผมอาจจะระแวงจนออกนอกหน้าเกินไปหน่อย เจตนาของผมมันเดาง่ายตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
“ใช่ คุณเห็นเขาบ้างไหม?”
“ครับ เขาไปที่ชั้นบนกับหัวหน้าแผนกและสมาชิกคนอื่น ๆ น่ะ”
“ชั้นบนเหรอ? นั่นไม่ใช่ว่า…”
“ห้องทำงานของหัวหน้ากิลด์ครับ”
“…อ๋า”
ผมเข้าใจขึ้นมาทันที หัวหน้ากิล
