ะจดจ่อความสนใจอยู่กับคริสตัลในมือ
“ทีนี้ จะทำยังไงกับเจ้านี่ดีนะ…?”
จากนั้นจึงโยนมันขึ้นเบา ๆ และรับเอาไว้ ลองบีบมันด้วยมือแต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วผมต้องทำยังไงกับมันเนี่ย?
ผมลองเอาคริสตัลมาไว้ใกล้ปาก พยายามจะกัดมัน แต่…
“ไม่ไหวแฮะ”
มันแข็งเกินไป
ผมเกาหลังศีรษะพลางจ้องมองเศษผลึกนั้น
“ในนี้บอกว่าฉันต้องใช้เศษผลึกไร้คุณสมบัติสิบชิ้นเพื่อเลื่อนเป็นลำดับชั้นที่สอง ฉันว่าควรจะหาวิธีเก็บอีกเก้าชิ้นที่เหลือให้ครบก่อนค่อยมาคิดเรื่องอื่นดีกว่า”
ถึงอย่างนั้น ตัวผมก็ไม่ได้กังวลอะไรมากมายนัก
“อยู่ในกิลด์ก็มีข้อดีเหมือนกันนะเนี่ย”
ผมสามารถหาข้อมูลทุกอย่างที่ต้องการได้จากที่แห่งนี้ แถมยังมีไคล์คอยช่วยอีก ถ้าผมอยากรู้วิธีหาเศษผลึกแบบรวดเร็ว กิลด์นี่แหละคือสถานที่อันสมบูรณ์แบบในการหาข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้
ดังนั้น ผมจึงพับแล็ปท็อปลงแล้วลุกจากที่นั่ง
ทว่า… ในจังหวะที่กำลังจะเปิดประตู ผมก็ต้องหยุดชะงักเพราะเสียงตะโกนกะทันหันจากอีกฝั่ง
มันค่อนข้างดังมากเลยทีเดียว
— ขนมของฉันหายไปไหนวะ!?
น้ำเสียงก็ฟังดูเกรี้ยวกราดมากด้วย
— ใครมันขโมยขนมฉันไปห้ะ??? ถ้าไม่ยอมโผล่หัวออกมาเดี๋ยวนี้ ฉันจะฆ่าแกแน่!
“…..”
ผมมองลูกบิดและชักมือตัวเองกลับ ก่อนจะไปนั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิม
“คิดดูอีกทีแล้ว เกมม
