ป ทันเวลาพอดี”
[ฮือ ๆ ๆ เธอยังรู้จักมาอีกเหรอ!]
[อีกนิดเดียวเท่านั้น วิญญาณผู้พิทักษ์ก็จะตายแล้ว! ตกใจแทบตาย]
เหมียวถานรู้สึกถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นศัตรูของขงชิว เธอจึงยิ้มและพูดว่า “เป็นไง แปลกใจไหมว่าทำไมฉันถึงหาทางมาที่นี่ได้?”
ขงชิวไม่พูดอะไร แต่สีหน้าของเขาตอบคำถามแทนแล้ว
เขาหน้าบึ้งตึง ดูไม่พอใจเลย
ภาพมายานี้ ตามความเป็นจริงแล้ว ไม่น่าจะมีใครสามารถหามันเจอได้
นี่เป็นผลงานชิ้นเอกที่เขาภาคภูมิใจที่สุด เขาได้วางแผนรับมือทุกอย่างอย่างรัดกุมไร้ช่องโหว่
แต่ถึงกระนั้น หมาป่าก็ยังพบมันได้ และตอนนี้ คนของหน่วยสืบสวนพิเศษก็ยังพบมันด้วย
เหมียวถานบีบมือพลางถอนหายใจ “จริง ๆ แล้วมันหายากมากนะ คุณสร้างภาพมายาซ้อนอยู่ในภาพมายาอีกที คนที่ไม่รู้อาจคิดว่าคุณกำลังเล่นตุ๊กตาซ้อนตุ๊กตาอยู่เลยนะ”
[ถ้าไม่ใช่เพราะจังหวะไม่เหมาะ ผมเกือบจะหลุดหัวเราะออกมาแล้ว]
[ถึงตอนนี้แล้ว น้องสาวเอ๋ย คุณก็ยังมาล้อเล่นอยู่อีก]
[ภาพมายาทับภาพมายาช่างแนบเนียนจริง ๆ ไม่น่าแปลกใจที่หน่วยสืบสวนพิเศษใช้เวลานานขนาดนี้กว่าจะมาถึง]
[เดี๋ยวก่อน ทำไมมีแค่น้องสาวตัวน้อยคนเดียวล่ะ รู้สึกอันตรายแฮะ]
เหมียวถานยิ้มเหมือนจิ้งจอก “น่าเสียดาย สิ่งที่เพื่อนตัวน้อยของฉัน ถนัดที่สุดก็คือการหาของละนะ”
ขงชิว “เพื่อนตัวน้อย?”
ในช่วงเวลานั้นเอง เหล่าแมงป่องจำนวนมากมายก็ได้ชอนไชออกมาจากพื้นดิน แล้วไต่ขึ้นมาตามขากางเกงของขงชิว
พวกมันใช้ปล
