กไม้สีแดงที่บานอยู่ข้างกายของพวกเขา พร้อมใจกันส่ายไปมาอย่างตื่นเต้น
ทำให้คนที่มองเห็นรู้สึกขนหัวลุก
ขงชิวพูดอย่างไม่รีบร้อน “ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ผมคือผู้ออกโจทย์ของเกมนี้ ส่วนวิธีการตอบ ขึ้นอยู่กับตัวเลือกของพวกคุณเอง”
เขาเอียงศีรษะ ยิ้มมองกลุ่มคนที่ตกใจจนพูดไม่ออก “ใครอยากเป็นคนแรกที่เข้าร่วมเกมนี้ล่ะ?”
เขาชี้นิ้วไปเรื่อย ๆ แล้วก็หยุดลงที่ตัวเจียงเจิน
“งั้นก็เลือกคุณแล้วกัน เพื่อนรักของผม อย่างไรเกมนี้ก็ต้องเล่นกับคุณแน่นอน”
เจียงเจินแทบจะเป็นลมไปเสียตรงนั้น
เธออยากกลับไปในอดีตและตบตัวเองที่พยายามเข้าไปสนิทสนมกับขงชิวอย่างจงใจ
ขงชิว “ไม่ต้องตื่นเต้นไปหรอก กติกาเกมง่ายมาก คุณเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผมนี่นา ผมย่อมเปิดช่องทางพิเศษให้คุณอยู่แล้ว”
เจียงเจินแทบจะร้องไห้ “กติกาเกมคืออะไรกัน?”
ขงชิวมองเธอ แล้วเหลือบมองเหลียงชิงฮวนที่อยู่ข้าง ๆ เธอ เขายิ้มและพูดว่า “ง่ายมาก ตอนนี้ผมจะให้ทางเลือกกับคุณ ระหว่างคุณกับเธอคนนี้ มีชีวิตรอดได้แค่คนเดียว คุณจะเลือกยังไง?”
คำว่า ‘เธอคนนี้’ หมายถึงเหลียงชิงฮวนอย่างชัดเจน
เหลียงชิงฮวนตกใจ “คุณหมายความว่าอะไร มันเกี่ยวอะไรกับฉํน?”
ขงชิวอารมณ์ดีมาก “ผมบอกแล้วไง การดูสัตว์สู้กันมันไม่สนุก แน่นอนว่าต้องดูคนสู้กันสิ”
ทุกคนเข้าใจแล้ว สิ่งที่เขาต้องการดูคือการต่อสู้ระหว่างคนกับคน นี่เองคือความหมายที่แท้จริง
ขงชิว “พวกคุณดูเหมือนจะเป็นเพื่อนที่ดีมาก งั้นค
