ไปมาก ขอแค่คำอนุญาต แล้วผมจะกลับไปพร้อมชัยชนะ พวกคราวน์ฟอลเองก็กำลังจะเริ่มอยู่เหมือนกัน เรายอมแพ้พวกมันไม่ได้นะครับ!”
— …..
ปลายสายตกอยู่ในความเงียบงัน
ความเงียบนั้นดูเหมือนยาวนานนิจนิรันดร์ ก่อนจะมีเสียงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
— ขอเวลาฉันหน่อยนะ เดี๋ยวฉันจะลองคุยกับหัวหน้าแผนกดูก่อน
“อะไรนะครับ? จะให้รอทำไมล่ะ? ถ้าเรามามัวชักช้าไปมากกว่านี้ พวกเวรจากคราวน์ฟอลจะเริ่มลุยฉากลับก่อนนะครับ ขืนเป็นแบบนั้น— หือ?”
เมื่อมองดูอุปกรณ์สื่อสาร ทอมก็กัดฟันกรอด เขาเห็นกับตาว่าสายถูกตัดไปแบบดื้อ ๆ
“บัดซบ!”
เขาแอบสบถออกมา พลางเหลือบมองกลุ่มคนจากคราวน์ฟอล
หัวใจของเขาหล่นวูบเมื่อเห็นว่าพวกนั้นเริ่มเตรียมตัวกันแล้ว
‘ชิบ แม่งเอ๊ย…’
นี่ไม่ใช่โอกาสที่พวกเขาจะปล่อยให้หลุดมือไปได้ ถ้าพลาดแล้วรางวัลดันดีมาก ๆ ขึ้นมา มันจะกลายเป็นความเสียหายครั้งใหญ่สำหรับพวกเขา
โดยเฉพาะคราวน์ฟอล ซึ่งเป็นคู่แข่งหลักตัวฉกาจ
เขายอมให้กิลด์อื่นได้ แต่ต้องไม่ใช่เจ้าพวกนั้น
“ช่างแม่งละ”
สิ้นคำพูดนั้น เขามองอุปกรณ์สื่อสารในมือตน ก่อนจะเก็บมันลงกระเป๋ากางเกง และหันไปหาสมาชิกทีมของตัวเอง
“เตรียมตัวให้พร้อม อีกสักครู่เราจะเริ่มปฏิบัติการกัน”
สมาชิกไอวอรี่เริ่มเตรียมตัวโดยไม่สงสัยเนื้อหาบทสนทนาระหว่างเขากับหัวหน้าทีม เพราะ