เสียงนั้นเช่นเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม เขากลับไม่สามารถระบุทิศทางที่แน่นอนได้ว่ามันดังมาจากไหน
‘มีอะไรเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?’
ขณะกำลังครุ่นคิด เสียงเจ้าปัญหาก็ดังขึ้นอีกครั้งหนึ่ง
เปรี๊ยะะะะ!
“อะไรวะเนี่ย?”
คราวนี้เสียงมันดังเกินกว่าจะมองข้ามได้ ทุกคนเบิกตาโพลงและแลกเปลี่ยนสายตากันด้วยความไม่สบายใจ
“เดี๋ยว ดูนั่นสิ!”
ใครสักคนตะโกนขึ้นมากะทันหัน
บางส่วนของกลุ่มรีบชี้นิ้วไปยังต้นเสียง
มันคือรอยแตกขนาดใหญ่ปรากฏอยู่บริเวณด้านข้างของคฤหาสน์ กำลังขยายตัวกว้างขึ้นเรื่อย ๆ ทุกวินาทีที่ผ่านไป
ตอนนี้เห็นได้ชัดแล้วว่ามีบางสิ่งบางอย่างผิดปกติ และความรู้สึกนั้นยิ่งทวีคูณเมื่อคฤหาสน์เริ่มสั่นสะเทือน
ครืน! ครืน!
“อาคารกำลังจะถล่ม!”
“ถอยกลับเร็วเข้า!”
ทุกคนรีบถอยกรูดทันทีที่เห็นโครงสร้างสั่นไหว แม้แต่ทอมเองก็ยังต้องถอยออกมา
‘ทำไมมันถึงถล่มล่ะ? เกิดอะไรขึ้นกับฉากลับ? นี่ไม่เห็นจะสมเหตุสมผลเลย…’
ทอมได้แต่จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง คฤหาสน์ยังคงสั่นคลอน
เขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลยจริง ๆ
เปรี้ยะ เปรี๊ย—
แต่ถึงแม้เขาจะไม่อยากเชื่อ ตัวอาคารก็ยังคงสั่นสะเทือนต่อไป รอยแตกขยายใหญ่มากขึ้น และใหญ่ยิ่งขึ้นอีก หน้าต่างสั่นสะท้านก่อนจะแตกละเอียด เศษกระจกร่วงกราวลงสู่พื้นหญ้าเบื้องล่าง
โครม
