ก
หนิงเหนียนแม้จะเป็นคนพูดน้อยและเก็บตัว แต่เขากลับเป็นคนที่เข้าใจง่าย
ไม่ว่าจะโกรธหรือมีความสุข การแสดงความรู้สึกของเขาล้วนตรงไปตรงมา
แต่ยูรินั้นแตกต่างออกไป เวลาอยู่ต่อหน้าเธอเขามักจะยิ้มเสมอ ชอบทำตัวออดอ้อน และชอบอยู่ใกล้ชิดเธอ
แค่เธอออกไปจากยูริเกินหนึ่งวัน เขาก็จะโมโห
เขาเกลียดวาเซียและมอร์ต้า เพราะเขาบอกว่า หนิงหนิงเอาแต่สนใจพวกเขา ทำให้เขาถูกทอดทิ้ง
เขาไม่ชอบที่หนิงหนิงพบเจอคนแปลกหน้าและคุยกับพวกนั้นอยู่ตลอด เพราะเขากลัวว่าหนิงหนิงจะไปกับคนแปลกหน้าเหล่านั้น และทิ้งเขาไป
เขายังจัดเตรียมวังให้เธอโดยเฉพาะ เป็นที่ที่ให้เธออาศัยอยู่คนเดียวเท่านั้น
ถ้าไม่ใช่เพราะหนิงหนิงเป็นคนไม่ชอบความวุ่นวายมาแต่กำเนิดและไม่อยากพบปะผู้คน
ใครก็ตามที่อยู่ในพระราชวังนั้น ก็คงเป็นบ้าไปแล้ว
จนกระทั่งเขาวางแผนจะฆ่าเธอ
หนิงหนิงถึงได้รู้ว่า ที่แท้ยูริเกลียดเธอมาตลอด
เกลียดที่เธอเป็นลูกสาวของกษัตริย์ เป็นลูกสาวของคนที่ฆ่าพ่อฆ่าแม่ของเขา
เขาเข้ามาใกล้ชิดเธอตั้งแต่แรกก็เพื่อแก้แค้นเท่านั้น
‘แผนการกำลังจะสำเร็จแล้ว ควรจะดีใจไม่ใช่หรือ?’
“ใช่แล้ว ทำไมผมต้องร้องไห้ด้วย ผมควรจะเกลียดคุณ”
ยูริก็รู้สึกสับสนอยู่บ้าง
“ผมควรจะเกลียดคุณ แต่ผมกลับพบว่า ผมไม่กล้าฆ่าคุณ และผมก็รักคุณ”
เขาสงบลง การเคลื่อนไหวของเขาดูอ่อนโยนขณะที่ลูบใบหน้าของหนิงหนิง
“พี่ครับ คุณเป็นคนเดียวในโลกนี้ที่ผมแคร์ ผมเกลียดคุณ แต่ก็รักคุณ ช่างน่า
