ิ่งเกลียดเธอมากขึ้นเท่านั้น”
หลินจื้อเหลียนแสดงสีหน้ารังเกียจออกมา
เจียงอันไซ่ “เธอก็แค่รอให้พวกเรายอมก้มหัวให้ ใช่ หลังจากที่เจอเจินเจินแล้ว ฉันจะไปตักเตือนเธอด้วยตัวเอง”
เขามองดูหนิงหนิงในหน้าจอพร้อมกับแค่นหัวเราะเย็นชา
ในเมื่อให้หน้าเธอแล้ว แต่เธอไม่รับ
ถ้าอย่างนั้นก็อย่าโทษเราเลย
ขณะนี้ ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้วตั้งแต่เจียงเจินหายตัวไป
ครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา
ถึงแม้ว่าคอมเมนต์ที่ปรากฏบนหน้าจอจะแสดงความตกใจอย่างมากเกี่ยวกับการที่หน้าจอดับไป
แต่สำหรับคนที่อยู่ในเหตุการณ์ พวกเขากลับไม่รู้สึกอะไรเลย
เพราะว่ากล้องยังคงถ่ายได้ตามปกติ ทุกอย่างเป็นไปตามปกติ
สำหรับเจียงเจิน สถานการณ์ทุกอย่างกำลังไปได้ดีมาก
ปีศาจหมาป่าตัวนั้นถูกจับไปแล้ว อันตรายที่หนิงหนิงพูดถึงไม่มีอยู่จริงเลย ผู้หญิงคนนั้นคงโดนตบหน้าอีกครั้ง
ส่วนเธอกำลังจะไปยังสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงามมาก
และที่นั่นไม่มีหนิงหนิง
ตอนนี้หนิงหนิงน่าจะอยู่ในถ้ำมืด มองโลกอย่างคับแคบ และอิจฉาเธออยู่
เพราะเธอรู้ดีว่าหนิงหนิงมักจะชอบหาเรื่องเธอเสมอ
และเธอเสียเปรียบหนิงหนิงมากจริง ๆ
อย่างไรก็ตาม คราวนี้เธอชนะแล้ว
เจียงเจินรู้สึกดีมาก เธอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
ขงชิวเห็นเธอยิ้มก็ยิ้มตามไปด้วย
เจียงเจิน “คุณยิ้มอะไร?”
ขงชิวมองเธอด้วยความจริงจัง “แน่นอนว่าต้องยิ้มไปพร้อมกับคุณสิ”
เจียงเจินรู้สึกเขินอายมากที่ถูกเขามองแบบนั้น “พูดอะไรของคุณน่ะ?”
ขงชิว “ผม
