ไม่อยากพูดถึงพวกคุณ แต่พอเจียงเจินมีเรื่อง ไม่เห็นพวกคุณรีบร้อน กลับเห็นแต่พวกคุณหันมาโจมตีหนิงหนิง ถ้างั้นก็อย่าโทษที่ฉันไม่สุภาพละนะ]
[จัดการเจียงเจินบ้างสิ อย่าจับตาแต่หนิงหนิงเลย ได้รึเปล่าล่ะพวกคุณ]
[ไม่ใช่ว่าภาพมายาหนิงหนิงจะตบหน้าตัวเองหรอกนะ พวกคุณไม่จำเป็นต้องคิดทฤษฎีสมคบคิดจริง ๆ]
[ตอนนี้ก็แค่อธิษฐานเถอะว่าสิ่งที่หนิงหนิงพูดทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องโกหก ถ้าเป็นเรื่องจริง ต่อให้หน่วยสืบสวนพิเศษมาก็เข้าไปไม่ได้ แบบนั้นยิ่งแย่กว่าเดิมไม่ใช่หรือไง]
[และยังมีบางอย่างที่พูดกับพวกเขาไม่เคลียร์ ตอนนี้พวกเขาผลักภาระไปที่หนิงหนิงแล้ว]
[ฉันขำแทบตาย พี่สาวของคุณรู้ไหมว่าในขณะที่ชีวิตของเธอยังไม่แน่นอน พวกคุณยังคงทำงานอย่างทุ่มเทในการโจมตีหนิงหนิง เธอคงซาบซึ้งใจมากแน่ ๆ]
[ช่างทุ่มเทจริง ๆ ก็คือเหยียบหนิงหนิงเพื่อดังนั่นแหละ ตอนนี้อาจอยู่ที่จุดจบของชีวิตแล้ว แต่ยังคงลากและเหยียบหนิงหนิงอยู่ ครบวงจรเลย]
[เลิกทะเลาะกันได้แล้ว คนที่ถูกจับตัวไปเป็นยังไงบ้าง ที่แน่ ๆ กล้องซ่อมเสร็จหรือยัง]
เจียงซั่วมองดูข้อความคอมเมนต์ที่ยังคงทะเลาะกันไม่หยุดหย่อน รู้สึกปวดหัวเล็กน้อย
นี่มันชัดเจนว่าเป็นการจ้างคนมาโจมตีแล้ว
เขาอดรู้สึกทอดถอนใจไม่ได้
‘นี่คือตระกูลร่ำรวยงั้นหรือ?’
‘ในเวลาวิกฤติเป็นตายแบบนี้ ยังมีแรงไปใส่ร้ายคนอื่นอีก น่ากลัวจริง ๆ’
‘อีกอย่าง ก็บอกไปแล้วไง ไม่ใช่ปัญหาที่กล้องสักหน่อย’
อย่างไรก็ตาม
