กองถ่ายก็พยายามซ่อมมาตลอด แต่ไม่มีการตอบสนองใด ๆ เลย
ทีมงานรายการทั้งหมดอยู่เตรียมพร้อมที่เชิงเขา หนิงหนิงก็บอกแล้วว่าอย่าเข้ามาใกล้โดยพลการ
แต่เจียงซั่วที่ยังคงมีความคิดอยากไปตามหาคนอยู่ ก็ไม่สามารถนั่งเฉย ๆ อยู่ตรงนี้ได้
‘และหนิงหนิงก็แค่คาดเดาเท่านั้น ไม่ใช่หรือ?’
‘ถ้ามันไม่ใช่ภาพมายาล่ะ?’
เขายังคงอยากเข้าไปดูข้างใน
ถ้าแขกรับเชิญคนนี้เกิดเรื่อง รายการของเขาก็คงไม่ต้องออกอากาศอีกต่อไป และตัวเขาเองก็คงต้องไสหัวออกไปจากวงการนี้
จู่ ๆ เขาก็รู้สึกเสียใจที่ได้ร่วมงานกับ ‘พวกเราโตแล้ว’
รายการนี้ ถึงตอนนี้ก็ผ่านมาหลายตอนแล้ว ก็ไม่น่าจะมีสถานการณ์ที่หนิงหนิงจัดการไม่ได้นี่นา
เว่ยฉือเห็นท่าทางกระวนกระวายของเขา ก็พอเดาความคิดในใจเขาออก
เขาเตือนว่า “นายไม่ควรทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า ถ้าหนิงหนิงแค่เดา เธอจะไม่พูดออกมาหรอก”
ผ่านมาหลายตอนขนาดนี้แล้ว เว่ยฉือก็พอจะเข้าใจหนิงหนิงบ้างแล้วเหมือนกัน
“นายอย่าถูกความเห็นในแชตชักจูงไปเชียวนะ หนิงหนิงไม่สนใจที่จะทำแบบนั้นหรอก”
จากการดูความคิดเห็นในแชต ตระกูลเจียงยังรู้สึกว่าหนิงหนิงต้องการกลับไป
แต่เว่ยฉือรู้สึกว่าตระกูลเจียงอาจจะโดนตบหน้าในอนาคต
ลูกชายและลูกสาวของตัวเองกำลังเป็นตายอย่างไรไม่รู้ แทนที่จะรีบหาวิธีไปช่วยคน กลับจดจำความแค้นกับคนอื่นก่อน นี่มันแค่ระบายอารมณ์ใส่หนิงหนิงชัด ๆ
อย่างไรก็ตาม เขาไม่เข้าใจว่า ในเมื่อคิดว่าหนิงหนิงยังตัดใจจากตระกูลเจี
