ทั้งสองต่างแย่งชิงความดีความชอบโดยไม่สนใจความจริง พูดง่าย ๆ คือพวกเขาแค่อยากจบเรื่องให้เร็ว ไม่สนใจว่าความจริงคืออะไร เพราะยังไงพวกเขาก็มีสื่อไว้เผยแพร่อยู่แล้ว]
[ฉันนึกถึงตอนที่จี๋หยวนชิงไม่ได้สืบให้ชัดว่าหลี่เฉียวอี้เป็นผีตายโหง แต่รีบกล่าวโทษหนิงหนิงทันที]
[หนิงหนิงถูกใส่ร้ายจริง ๆ คราวนี้จะต้องพลอยโดนลูกหลงด้วยแล้ว]
สุดท้ายจะเป็นผลลัพธ์แบบไหนกันแน่ ตอนนี้ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้
แต่ทุกคนต่างรู้ดีว่า คนที่อยู่ในที่เกิดเหตุ ต่อจากนี้ไป จะต้องตกอยู่ในอันตรายแล้ว
จ้าวฉี่หมิงในตอนนี้ ในที่สุดก็รู้สึกตัวแล้ว น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ “เป็นวิญญาณผู้พิทักษ์…”
สิ่งที่หนิงหนิงพูดนั้นถูกต้อง
หมาป่าดำตัวนี้ เป็นวิญญาณผู้พิทักษ์จริง ๆ อย่างที่คิดไว้
และสัตว์เหล่านี้ก็กำลังร้องไห้ให้กับวิญญาณผู้พิทักษ์ของพวกมัน
หากไม่ใช่เช่นนั้น เขาก็ไม่อาจจะคิดถึงเหตุผลอื่นที่ทำให้เกิดภาพตรงหน้านี้ได้ เหตุผลที่ทำให้สัตว์ทั้งหลายทำแบบนี้
มีเพียงวิญญาณผู้พิทักษ์ที่ปกป้องผืนป่าเท่านั้นที่จะทำให้สัตว์ต่าง ๆ ละทิ้งกฎการอยู่รอดตามปกติของพวกมัน แล้วมารวมตัวกันเพื่อปกป้องวิญญาณผู้พิทักษ์นี้
วิญญาณผู้พิทักษ์อยู่ในสภาพที่ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย ผืนดินที่มอบพลังให้มันปกป้องป่าเกิดความโกรธขึ้นมาแล้ว
สัตว์ต่าง ๆ ตอบรับการเรียกของป่า พวกมันมาเพื่อแก้แค้นให้กับวิญญาณผู้พิทักษ์
ใบหน้าของจ้าวฉี่หมิงซีดขาว ไร้เลือดฝาด
จนถึงตอนนี้
