าณของเขาสะอาดบริสุทธิ์ ไม่มีทางเป็นวิญญาณอาฆาตแน่นอน”
หนิงหนิง “ถ้าอย่างนั้น ฉันก็เชื่อในสายตาของตัวเองเหมือนกัน”
สิ่งที่เธอเห็นก็คือ บนตัวของหมาป่ามีแสงสีทองเหมือนกับที่อยู่บนลู่จีอัน
ลู่จีอันไม่ได้เป็นคนไม่ดี หมาป่าตัวนี้ ก็น่าจะไม่ใช่ด้วยเช่นกัน
บทสนทนาของพวกเขาทั้งสองจบลงอย่างไม่สบอารมณ์
[โอ๊ย อะไรเนี่ย ไม่จริงหรอก ขงชิวก็ไม่อยู่ที่นี่แล้ว หนิงหนิงยังคงไม่ยอมปล่อยขงชิวอีกเหรอ]
[ใช่ ฉันทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ ดูสิ อย่าไปทำให้หนิงหนิงโกรธเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นถึงแม้คุณจะตายไปแล้ว หนิงหนิงก็จะเอาคุณมาเฆี่ยนศพซ้ำแล้วซ้ำอีก]
[ชิวชิวก็อธิบายเองแล้ว แถมยังอยากจะคืนดีอีก แต่หนิงหนิงเองนั่นแหละที่ปฏิเสธ จะโทษใครล่ะ จับจ้องชิวชิวอย่างเดียวสินะ]
[ชิวชิวน่าสงสารจัง โดนดาราดังจับตามองซะแล้ว]
[เพื่อที่จะคัดค้านคำให้การของชิวชิว ถึงกับทิ้งความรู้พื้นฐานที่สุดไปเลย แล้วยังพูดเข้าข้างหมาป่าอีก ช่างเกินไปจริง ๆ นะ หนิงหนิง]
[อย่ามาเถียงกับหนิงหนิงเลย ลงมือเถอะ! ให้พวกเราช่วยกำจัดภัยพิบัติให้ประชาชน!]
[พูดแบบนั้นก็จริง แต่สำนักเซียนไม่มีอำนาจในการบังคับใช้กฎหมายนี่นา?]
…
เมื่อพูดคุยกันไม่เข้าใจ ก็ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมากอีก จ้าวฉี่หมิงก็ชัดเจนว่าเขาไม่อยากพูดกับหนิงหนิงมากไปกว่านี้ เขาจึงหันไปสั่งลูกศิษย์ทั้งหลาย “เตรียมตัวเก็บค่าย”
หนิงหนิง “พวกคุณไม่มีอำนาจในการบังคับใช้กฎหมาย”
จ้าวฉี่หมิงถูกทำให้ชะงัก
