าป่ากันได้แล้ว แต่หน่วยสืบสวนพิเศษยังไม่เห็นแม้แต่เงา เฮ้อ]
[จะเฮ้ออะไรกัน แค่คุณมองไม่เห็น นั่นไม่ได้หมายความว่าหน่วยสืบสวนพิเศษไม่ได้ทำงานหรอกนะ พวกเขายุ่งขนาดนั้นทุกวัน คุณมองไม่เห็นหรือไง?]
…
พูดได้แค่ว่ามันต่างจากเมื่อก่อนจริง ๆ ตอนนี้มีคนมากมายที่พูดแทนหน่วยสืบสวนพิเศษ
ซูเจาและจ้าวฉี่หมิงยังคงเผชิญหน้ากันอยู่ แต่หนิงหนิงพบว่ามีปัญหาหนึ่ง
“ทำไมตรงนั้นถึงมีกระต่ายล่ะ?” เธอชี้ไปยังที่ที่ไม่ไกลนัก
ที่นั่นมีต้นไม้อยู่ต้นหนึ่ง ด้านหลังต้นไม้ เมื่อมองผ่าน ๆ ดูเหมือนไม่มีอะไรเลย
ทุกคนมองดู ทว่าไม่พบกระต่ายสักตัว
ซูเจากำลังจะอ้าปากถาม แต่แล้วก็เห็นว่าด้านหลังต้นไม้มีหูยาวสีขาวคู่หนึ่งโผล่ออกมา
เป็นกระต่ายจริง ๆ
ซูเจา “ทำไมที่นี่ถึงมีกระต่ายด้วย?”
พูดจบเธอก็รู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง ที่นี่คือป่า มีกระต่ายมันก็เป็นเรื่องปกติมาก
หนิงหนิง “เธอควรถามว่า ทำไมที่นี่ยังมีกระต่าย ทั้งที่มีคนอยู่มากขนาดนี้”
ศิษย์ตระกูลจ้าวที่เพิ่งไปส่งข่าวมองดูแล้วรู้สึกประหลาดใจ “โอ้โฮ! มันยังอยู่ที่นี่อีกนะ!”
จ้าวฉี่หมิง “หมายความว่ายังไง?”
ศิษย์อธิบายว่า “กระต่ายตัวนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเราพบมันเร็ว มันก็คงถูกหมาป่ากินไปแล้ว”
เมื่อเขาอธิบาย ทุกคนจึงเข้าใจว่าทำไมกระต่ายถึงอยู่ที่นี่ และรู้ด้วยว่าหมาป่าถูกจับได้อย่างไร
กระต่ายตัวนี้บังเอิญเข้ามาในค่ายกล แล้วเปิดใช้กลไกป้องกันของค่ายกลเข้า จึงถูกกักอยู่ข้างในจนออกไ
