บทที่ 453 ปรากฏการณ์แปลกประหลาด
[นี่คืออะไร? ปิกนิกเหรอ?]
[ซุปปลาว่าแปลกอยู่แล้ว แต่นี่ซี่โครงหมูตุ๋นมาจากไหนล่ะ?]
[พวกนายไม่เห็นเหรอ? เมื่อกี้ทีมกู้ภัยให้มาไงละ]
[รู้แล้วสิ!]
ถึงจะรู้ แต่พวกเขาก็ไม่คิดว่าจะเยอะมากขนาดนี้
อันที่จริงพวกเขานึกว่าจะเป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอีกซะอีก
ใครจะคิดว่ายังมีเนื้อด้วย
ทีมกู้ภัยคงเอาของดี ๆ ที่เก็บไว้ทั้งหมดมามอบให้หนิงหนิงหมดแล้วแน่ ๆ
[ดูเหมือนจะเป็นอาหารสำเร็จรูปทั้งนั้นเลยนะ]
[จะให้เป็นอะไรล่ะ อยู่ในป่าแบบนี้ จะไปหาที่ไหนซี่โครงที่ไหนมาตุ๋นให้นายได้]
[พูดก็จริง…]
หากจะพูดกันจริง ๆ การได้กินอาหารสำเร็จรูปในป่าก็ถือเป็นความหรูหราอย่างหนึ่งนะ
เมื่อเทียบกับงานเลี้ยงเห็ดฝั่งตรงข้าม ทางนี้ดูอุดมสมบูรณ์มากจริง ๆ
[จู่ ๆ รู้สึกว่าซุปเห็ดไม่น่ากินแล้วแฮะ]
[อา จู่ ๆ ดูแล้วหิวเลย]
[สำคัญที่สุดคือ อาหารที่หนิงหนิงได้มาไม่ต้องออกแรงอะไรมากมายเลย]
[นายพูดแบบนี้ได้ไง หนิงหนิงของพวกเราทำความดีความชอบใหญ่โตนะ หมีแพนด้าก็หนิงหนิงเป็นคนหานะ]
[โธ่ ถ้าขงชิวมีน้ำยาสักหน่อย ตอนนี้ของพวกนี้ก็คงเป็นของเขาแล้ว ใครใช้ให้เขาไม่มีน้ำยาละ จิ๊ ๆ]
…
หนิงหนิงกับเพื่อน ๆ กินมื้ออาหารเสร็จท่ามกลางความอิจฉาริษยาของผู้ชมในคอมเมนต์
หลังจากกินเสร็จ พวกเขาล้างหน้าล้างตาเรียบร้อยแล้วก็เตรียมพักผ่อน
คืนนี้ก็เหมือนกับเมื่อวาน มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นอีกตามเคย
ซูเจาโบกมือไล่ค้างคาว “เก
