าไม่สมเหตุสมผล เจียงเจินก็รีบตั้งข้อสงสัยของตัวเอง “แต่ว่า มันไม่สมเหตุสมผลนะคะ การเอาตัวรอดในป่าไม่ใช่ให้พวกเราลงมือทำเองหรอกเหรอ พวกเขานี่เอาของคนอื่นมาใช้เลย”
เหลียงชิงฮวนก็แสดงความไม่พอใจ “คุณผู้กำกับ พวกคุณไม่สามารถทำแบบนี้ได้นะคะ นี่มันไม่ยุติธรรมไม่ใช่หรือ?”
ทั้งสองคนต่างโกรธมาก
หนิงหนิง “ตรงไหนที่ไม่ยุติธรรม? ตอนที่พวกคุณออกจากป่าเมื่อคืนไปพักโรงแรม พวกเรายังคงพักอยู่ในถ้ำ ตอนเช้าวันต่อมาพวกคุณได้อาบน้ำสบาย ๆ ในโรงแรม กินอาหารเช้าที่โรงแรมเตรียมไว้ให้ สิ่งเหล่านี้ พวกเราเคยรู้สึกว่าไม่ยุติธรรมไหม?”
เจียงเจินและเหลียงชิงฮวน “…”
ไม่สามารถโต้แย้งได้ ทุกอย่างที่พวกเขาพูดล้วนเป็นความจริง
[ไม่เป็นไรเหรอ? ก็ไม่ใช่ว่าเจียงเจินพวกเขาอยากจะไปเอง แต่มันเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด จำเป็นต้องถอนตัวไปนี่]
[ทีมงานรายการก็ให้พวกเขาเลือกแล้วนะ เป็นตัวของพวกหนิงหนิงเองที่เลือกจะไม่ไป จะโทษใครล่ะ? แล้วตอนนี้มาทำเป็นน้อยใจ]
[ใช่ไหมล่ะ? แล้วยังไงต่อล่ะ? เจียงเจินกับคนอื่นอยู่ที่นี่น้อยกว่าหนิงหนิงกับคนของเธอแค่วันเดียวเท่านั้น นั่นเป็นความจริง มันไม่ยุติธรรมสำหรับหนิงหนิงกับคนของเธอตั้งแต่ต้นแล้วนี่]
[เจียงเจินไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลยสักคำ พวกเขากลับมาตอนนี้ เข้าร่วมระหว่างทาง มันไม่ยุติธรรมตั้งแต่ต้นแล้ว]
[ถ้าไม่อย่างนั้นรอบนี้ก็ไม่ต้องมา การกลับมาของพวกเขาก็แสดงถึงความไม่ยุติธรรมอยู่แล้ว หนิงหนิงย
