นะ]
[แต่ยังมีหนิงหนิงอยู่นะ]
[ฮ่า ๆ หนิงหนิงควรจะหาตัวหมีแพนด้าให้เจอก่อน ฉันรู้สึกว่าเธอจะต้องทำตรงข้ามกับชิวชิวแน่ ๆ คงไม่ช่วยจับปีศาจหมาป่าง่าย ๆ หรอก]
[ฉันก็คิดแบบเดียวกัน ถ้าเธออยากจับจริง ๆ เมื่อวานเธอคงไม่ปล่อยให้หมาป่าหนีไปแล้ว]
[เริ่มอีกแล้วใช่ไหม จริง ๆ ต้องขอบคุณที่ทุกคนมองว่าหนิงหนิงเป็นแบบนี้นะ ในสายตาพวกคุณ หนิงหนิงเก่งไปหมดทุกอย่างเลย พวกเราที่เป็นแฟนคลับยังรู้สึกละอายใจเลย]
[งั้นก็ได้ เรื่องนี้หนิงหนิงจะไม่เข้าไปยุ่ง ปล่อยให้ชิวชิวของพวกคุณไปช่วยหน่วยสืบสวนพิเศษกับสำนักเซียนตามหาเถอะ]
[ต้องทำทีละอย่าง ๆ สิ ทำไมบางคนถึงชอบตีโจทย์ลอย ๆ นะ?]
[ถ้าสุดท้ายเรื่องนี้ยังหนิงหนิงเป็นคนแก้ไขอยู่ดี อย่าลืมคุกเขาให้หนิงหนิงด้วยละ]
…
หนิงหนิงเดินตามทีมกู้ภัยในป่าต่อไปอีกสักพัก เมื่อทีมกู้ภัยเหนื่อยล้า จึงพากันหยุดพักผ่อน
คนอื่น ๆ ต่างเหนื่อยจนหน้าแดงคอบวมไปหมดแล้ว แต่ในทางกลับกัน หนิงหนิงแทบจะไม่มีเหงื่อออกสักหยด
ทีมกู้ภัยแอบมองหนิงหนิงอย่างเงียบ ๆ ‘นี่สินะความแตกต่างระหว่างผู้เชี่ยวชาญกับคนธรรมดา’
หนิงหนิงกำลังเงยหน้ามองท้องฟ้า เมื่อเทียบกับป่าฝั่งตรงข้าม ป่าผืนนี้ช่างเสียงดังวุ่นวายเป็นพิเศษ
เหนือศีรษะ มีนกบินผ่านเป็นระยะ
หนิงหนิงยังเห็นกระต่ายป่าวิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วอีกด้วย
การเปรียบเทียบเหล่านี้ ดูเหมือนจะสอดคล้องกับสิ่งที่ขงชิวพูดไว้ ป่านี้เป็นอิสระ ส่วนฝั่งตรงข้ามเป็นเขตป
