กครองของราชาหมาป่า เป็นอาณาเขตอันหดหู่ของไอแห่งความตาย
หลังจากพักสักครู่ ทีมกู้ภัยก็เตรียมพร้อมและกำลังจะออกเดินทางต่อ
ทว่าหนิงหนิงในตอนนี้ จู่ ๆ ก็วิ่งออกไปข้างนอก
ก่อนที่พวกเขาจะตามเธอทัน หนิงหนิงก็หยุดลงแล้ว เธอก้มหน้ามองลงไป ตามสายตาของเธอ ทุกคนเห็นสุนัขจิ้งจอกตัวเล็กขนฟูตัวหนึ่ง
[โอ้แม่เจ้า น่ารักจังเลย!]
[นี่คือลูกหมาจิ้งจอกเลยนะ!]
[โอ้พระเจ้า หนิงหนิงรู้ได้ยังไงว่ามีจิ้งจอกอยู่ตรงนั้น ฉันไม่ได้สังเกตเห็นเลยนะ]
…
พนักงานตกใจ “ลูกจิ้งจอกเหรอ? มันบาดเจ็บหรือเปล่า?”
หนิงหนิง “ไม่นะ”
พนักงาน “แล้วนี่คุณกำลังทำอะไร?”
หนิงหนิง “ขอถามหน่อยว่า คุณเห็นแพนด้าบ้างไหม?”
เธอถามจิ้งจอกเล็ก ๆ
พนักงาน “?”
ถึงแม้จะได้ดูการถ่ายทอดสด และรู้ว่าหนิงหนิงสามารถสื่อสารกับสัตว์ได้ แต่พอได้เห็นกับตา พวกเขาก็ยังรู้สึกว่ามันน่าอัศจรรย์มาก
จิ้งจอกตัวนี้จ้องมองพวกเขาด้วยดวงตากลมโต ตัวสั่นเทา ดูเหมือนจะหวาดกลัวมาก
หนิงหนิงจ้องมองมันอยู่พักใหญ่ ก่อนเธอจะละสายตาไป
เจ้าหน้าที่กำลังจะถาม แต่ก็เห็นจิ้งจอกพุ่งออกไปทันที มันหายเข้าไปในพุ่มหญ้าอย่างรวดเร็วจนไม่เห็นเงาอีกเลย
เจ้าหน้าที่ “ถามได้อะไรบ้าง?”
หนิงหนิงส่ายหน้า “มันไม่ตอบฉัน”
[ฮ่า ๆ ๆ เห็นไหม ผมบอกแล้วว่าสัตว์ตัวเล็ก ๆ จะไม่สนใจเธอ นี่ไงกรรมตามสนอง]
[ฮามาก เธอหน้าด้านขนาดไหนถึงมาขวางทางแล้วถามสัตว์ตัวเล็ก ตัวเองทำอะไรลงไปยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ?]
[ที่ชิวชิวพู
