บทที่ 446 ช่วยเหลืออย่างแข็งขัน
ขงชิวเป็นคนช่างพูด ทุกคนรวมตัวกันล้อมวง ฟังเขาเล่าเรื่องราวในป่า ฟังมิตรภาพระหว่างเขากับสัตว์เล็ก ๆ
ทุกคนฟังเรื่องราวสนุก ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับสัตว์ต่าง ๆ พลางหัวเราะไปด้วย แต่ในขณะเดียวกันก็นึกถึงว่าหลายปีมานี้ เขาไม่มีเพื่อนคนอื่นเลย มีแค่สัตว์เป็นเพื่อน ช่างโดดเดี่ยวเหลือเกิน
ผู้ชมพากันรู้สึกชอบขงชิวโดยไม่รู้ตัว
ขณะนี้ที่ หน่วยสืบสวนพิเศษ
เฉินมู่กำลังจ้องหน้าจอถ่ายทอดสดนิ่ง ๆ เขาจ้องมองขงชิวมาพักใหญ่แล้ว
จี๋ไหลถามขึ้นอย่างสงสัย “เกิดอะไรขึ้น? มีปัญหาเหรอ?”
เฉินมู่หยิบโทรศัพท์ออกมา จ่อไปที่หน้าจอ ถ่ายรูปภาพหนึ่งใบ แล้วส่งให้โจวเฉิงซื่อที่เพิ่งดูไลฟ์สตรีมเสร็จและออกเดินทางไปแล้ว
จี๋ไหลเข้าไปดูใกล้ ๆ เห็นว่าเขาถ่ายรูปขงชิวคนนี้ จึงถามว่า “มีอะไรเหรอ? เขามีปัญหาเหรอ?”
เขามองดู คิดว่าขงชิวคนนี้ก็แค่ผีธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น
ขณะที่กำลังพูดอยู่นั้น โจวเฉิงซื่อก็ตอบข้อความกลับมา
[โจวเฉิงซื่อ : ดูคุ้นตาอยู่บ้าง]
เฉินมู่เก็บโทรศัพท์ แล้วจึงตอบคำถามของจี๋ไหล “แน่นอนว่ามีปัญหา ทั้งผมและโจวเฉิงซื่อรู้สึกว่าเขาดูคุ้นตาอยู่บ้าง”
จี๋ไหล “…”
จี๋ไหล “แล้วตอนนี้พวกเราควรจะไปจัดการกับหมาป่าตัวนั้น หรือควรจะสืบสวนเรื่องของคนที่ชื่อขงชิวก่อน?”
เฉินมู่ตอบกลับ “ต้องทั้งตามหาหมาป่าและสืบสวนขงชิวนั่นแหละ และที่สำคัญ ต้องไม่ให้ตระกูลจ้าวพบหมาป่าก่อนพวกเรา”
ทางฝั่งตระกูลจ
