ั้น
เฉินมู่ตบไหล่จี๋ไหล “นั่นฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน นี่ไง เราถึงต้องสืบหาข้อมูลเพิ่มเติมอย่างไรละ พยายามเข้า ครั้งนี้คงไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ แล้วละ”
จี๋ไหลถึงกับรู้สึกหมดคำพูด
‘ช่างเถอะ อย่างไรก็ตาม หลังจากเรื่องของเหยียนซางแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่จะทำให้เขารู้สึกตกใจได้อีกแล้ว’
หน่วยสืบสวนพิเศษและสำนักเซียนกำลังแข่งขันกันอยู่อย่างลับ ๆ ทว่าทีมรายการที่ชัดเจนว่าอยู่ในอันตราย กลับดูเหมือนไม่ค่อยกังวลเท่าไร
คงเป็นเพราะมีขงชิวอยู่ด้วย เจียงเจินกับพวกเขาอยู่กันจนถึงตีหนึ่งกว่า ๆ ก่อนจะแยกย้ายไปนอน
ฝั่งของหนิงหนิงตอนตีหนึ่งกว่านั้น พวกเขาก็ยังไม่ได้นอนเช่นกัน
แต่เพราะพวกเขาไม่มีทางเลือก เนื่องจากมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นหลากหลายรูปแบบ ต่อให้อยากนอนก็นอนไม่หลับ และแล้ว ทั้งสามคนก็เกือบจะลืมตาตื่นจนถึงรุ่งสาง
พอฟ้าสางเท่านั้น หนิงหนิงก็ลุกขึ้นมาทันที
“หิวไหม?” เธอถามหนิงเหนียน
หนิงเหนียนพยักหน้าอย่างซื่อตรง
แปลกจริง ๆ เขารู้สึกหิวมาก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะนอนไม่หลับทั้งคืนหรือเปล่า
หนิงหนิง “ฉันจะไปหาอะไรกินหน่อย”
ซูเจา “ถ้าคุณกำลังหาของที่เหลือจากเมื่อคืน คุณไม่ต้องไปหาเลยก็ได้”
หนิงหนิงตอบปฏิเสธทันที “ไม่ใช่ คราวนี้เป็นของอร่อยต่างหาก”
[หึ ๆ เธอจะหาอะไรอร่อย ๆ กินได้เหรอ]
[ถ้าหาของอร่อยได้ ก็คงไม่ต้องกินของเปรี้ยวแล้วสิ ก่อนหน้านี้ทำท่าเก่งมาก แต่พอห่างจากสัตว์เล็ก ๆ ก็ไม่รู้อะไรเลยนี่]
[ถ้าอยากหา
