ิด เพื่อชดเชยความเสียใจที่เธอต้องพบเจอมาตั้งแต่เด็ก”
“แฟนของคุณโชคดีจริง ๆ ที่ได้เจอคุณ” เจียงฉือซิงพูดอย่างจริงจัง
ชายคนนั้นส่ายหน้า “ไม่ใช่หรอก ผมต่างหากที่โชคดี เธอคือความหวังเดียวของผม”
สีหน้าของเขาแสดงความจริงใจอย่างที่สุด เจียงฉือซิงที่เคยสงสัยมาตลอด ตอนนี้พลันรู้สึกคล้อยตามไปด้วย
“แต่ว่า เธอได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างหนักจากเรื่องนี้ โรคจิตเภทคงจะรักษาไม่หายไปชั่วชีวิต”
เจียงฉือซิงรับรู้ถึงความเศร้าของชายคนนั้น จึงปลอบใจเขาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ “ไม่เป็นไรหรอก บางทีสักวันอาจจะหายดีก็ได้”
ชายคนนั้นยิ้ม แววตาเปลี่ยนเป็นลึกล้ำ
“ไม่หรอก สิ่งที่ผมทำได้ มีแค่ทำให้เธอมีความสุขขึ้น ผมไม่ปล่อยพวกนั้นไปแน่ ผมจะเรียกร้องความยุติธรรมให้กับคนที่ผมรักให้ได้”
“อย่าทำอะไรผิดกฎหมายนะ” เจียงฉือซิงมองรอยยิ้มของเขา รู้สึกว่ามันช่างอันตรายเหลือเกิน
ชายหนุ่ม “เรื่องนั้นคุณวางใจได้ ผมแค่อยากจะบอกให้ทุกคนรู้ถึงใบหน้าที่แท้จริงของครอบครัวนั้น ให้พวกเขาต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง ถึงยังไง ตอนนี้ครอบครัวนั้นก็ยังมีอิทธิพลอยู่มาก”
เจียงฉือซิง “ต้องการให้ผมช่วยไหม?”
ชายหนุ่ม “ไม่ต้องหรอก ผมอยากจะเรียกร้องความยุติธรรมให้แฟนของผมด้วยตัวเอง”
เจียงฉือซิงนึกถึงหนิงหนิงแล้วรู้สึกปวดใจ
แล้วหนิงหนิงล่ะ ใครจะเป็นคนเรียกร้องความยุติธรรมให้เธอ
ตอนนี้คนทั่วไปไม่รู้เลยว่าหนิงหนิงต้องใช้ชีวิตแบบไหนในตระกูลเจียง พวกเขา
