บนาทีผ่านไป หนิงหนิงยังไม่กลับมา ผู้ชมรู้สึกกระวนกระวาย แต่หนิงเหนียนยิ่งกังวลใจกว่า
เธอไปเร็วมากจนกล้องตามไม่ทัน
ทันทีที่หนิงเหนียนกำลังจะออกไปดู หนิงหนิงก็กลับมา
ทุกคนสังเกตเห็นทันทีว่า ชุดกระโปรงที่เธอสวมอยู่เปลี่ยนไปแล้ว เปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงยาวสีดำดีไซน์ใหม่
ผู้ชม : ???
ในมือยังถือบางสิ่งอยู่ พอมองดูใกล้ ๆ ก็พบว่าเป็นเนื้อไก่ที่เตรียมพร้อมแล้ว
ผู้ชม : …
[เธอไปทำอะไรมากันแน่???]
[สิบนาที เปลี่ยนชุด แล้วก็ฆ่าไก่???]
[นึกภาพไม่ออกว่าหนิงหนิงจะใส่ชุดกระโปรงยาวฆ่าไก่ได้ยังไง]
[เธอต้องลงมือเองด้วยเหรอ? แค่ท่องคาถาก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?]
[นี่ถือว่าผิดกติกาไหมนะ?”
[ฮ่า ๆ ผิดกติกา? รอให้กล้องถ่ายภาพตามทันก่อนค่อยว่ากันดีกว่า]
[ฉันยอมแล้ว ฉันยอมจริง ๆ ทั้งใจและปากเลย!]
[ในฐานะคนส่วนน้อยที่ไม่เคยดูรายการวาไรตี้ของหนิงหนิงมาก่อน ฉันเข้าใจแล้วว่า ทำไมสาวสวยคนนี้ถึงได้มีแฟนคลับเยอะขนาดนี้ ฉันจะรีบไปดูรายการย้อนหลังเดี๋ยวนี้เลย]
[สมแล้วที่อดนอน มีเรื่องเซอร์ไพรส์จริง ๆ]
[ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ไก่ : ไม่มีใครพูดแทนฉันเลยเหรอ?]
หนิงเหนียนตกตะลึง “นี่มัน…?”
หนิงหนิงยื่นเนื้อไก่ที่จัดเตรียมไว้ให้เขา “ทางรายการเตรียมไว้ให้น่ะ กินเสร็จก็น่าจะไม่หิวแล้ว”
หนิงเหนียนรับมาอย่างงง ๆ
เขาเข้าใจทุกอย่าง แต่เขาก็ยังอยากรู้ว่าหนิงหนิงทำได้ยังไง
ฝูงหมาป่าที่หลับใหลอยู่ได้กลิ่นคาวเลือด จึงตื่นขึ้นมาจากความฝัน
หนิงหน
