ิงมองพวกมันแวบหนึ่ง พวกมันก็นั่งเชื่อง ๆ อยู่ที่มุมห้อง มองดูหนิงเหนียนเสียบไก่ จุดไฟ และย่างเนื้อไก่
พวกหมาป่าตกใจกลัวไฟ จึงหดตัวอยู่ที่มุมห้อง แต่เพราะกลิ่นหอมทำให้อดใจไม่ไหว จึงค่อย ๆ ขยับเข้ามาใกล้
เมื่อไก่ย่างเสร็จแล้ว หนิงเหนียนก็ฉีกขาไก่ให้หนิงหนิงเป็นคนแรก
เขามองไปที่ซูเจาที่นอนหลับอยู่ตรงมุมห้อง เธอไม่ขยับเขยื้อน
หนิงหนิงพูดว่า “ไม่ต้องสนใจเธอหรอก”
ตอนนี้เธอหลับสนิท คงไม่กินอะไรแล้ว
หนิงเหนียนจึงแบ่งเนื้อไก่ส่วนที่เหลือให้กับฝูงหมาป่า ไม่นาน ไก่ทั้งตัวก็ถูกจัดการจนหมดเกลี้ยง
ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz
หนิงเหนียนรู้สึกดีขึ้นแล้ว เวลาที่หิวเขาไม่เคยรู้สึกอ่อนแรงเหมือนวันนี้ แถมยังรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อยด้วย
คงเป็นเพราะวันนี้เดินมากเกินไปล่ะมั้ง
หลังจากที่พวกเขากินมื้อดึกเสร็จ ก็กลับไปนอนลงอีกครั้ง
ส่วนอีกสองกลุ่มที่อยู่ในถ้ำอีกฝั่งนั้น สถานการณ์ไม่ได้สบายเหมือนกันเลย
เหตุผลก็ง่าย ๆ พวกเขาก็รู้สึกหิวเหมือนกัน
ทุกคนตื่นขึ้นมาเพราะความหิว เมื่อได้ยินเสียงฝนที่ตกอยู่ข้างนอก ยังไม่ทันจะได้ทึ่งกับความแม่นยำในการพยากรณ์อากาศของหนิงหนิงท้องก็ร้องขึ้นมาเสียก่อน
ตอนนี้ทุกคนต่างรู้สึกโชคดีที่มีเสียงฝนช่วยกลบเสียงท้องที่ร้องของพวกเขาไว้
ไม่อย่างนั้น คงจะน่าอายมากทีเดียว
เจียงเจินรู้สึกแปลกใจ ปกติเธอก็มักจะคุมอาหารเพื่อลดน้ำหนักอยู่บ่อย ๆ ไม่ทานมื้อเย็น แต่ตอนดึกก็ไม่เคยหิวขนาดนี้
