บทที่ 419 พวกนายฟังนี่
เมื่อหนิงหนิงพูดออกมาแบบนั้น ทุกคนต่างก็ตกตะลึง
หลังจากที่พวกเขาตั้งสติได้
[พระเจ้า ถ้ำหมีดำเหรอ?]
[จริงเหรอเนี่ย รู้ได้ยังไง?]
[ไม่ใช่สิ เธอไม่ได้เห็นถ้ำนั้น แล้วรู้ได้ยังไงว่าเป็นถ้ำหมีดำ?]
[ใช่แล้ว หนิงหนิงกับเจียงเจินอยู่ห่างกันตั้งไกล เธอรู้ได้ยังไง?]
[แต่กลุ่มนั้นตรวจสอบรอบ ๆ แล้วนะ ไม่พบรอยเท้าหมีเลย]
[และช่วงนี้ก็ไม่มีฝนตก ไม่น่าจะมีร่องรอยถูกชะล้างไปได้]
[ถ้าคนอื่นพูด ฉันคงคิดว่ากำลังหาเรื่อง แต่…นี่คือหนิงหนิงนะ]
[ฉันก็คิดอย่างนั้น แขกรับเชิญคนอื่นระวังตัวหน่อยก็ดีนะ]
บางคนก็เชื่อ บางคนก็ไม่เชื่อ
ไม่ว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร หนิงหนิงก็ปฏิเสธข้อเสนอของเจียงเจิน
เจียงเจินก็ได้รับการแจ้งการปฏิเสธจากทีมงานรายการอย่างรวดเร็ว พร้อมกับคำเตือนจากหนิงหนิง
“ถ้ำหมีดำเหรอ?” จี๋เสี่ยวเสี่ยวตกใจ เธอรีบหันไปมองปากถ้ำทันที
เจียงเจินขมวดคิ้ว “แต่พวกเราก็ตรวจสอบแล้วนะ ข้างในถ้ำสะอาดมาก ไม่มีร่องรอยที่สัตว์อาศัยอยู่เลย และบริเวณรอบ ๆ ก็สะอาด ไม่มีรอยเท้าสัตว์อะไรเลย”
จี๋เสี่ยวเสี่ยว “แต่หนิงหนิงก็บอกแล้วนี่ พวกเราย้ายไปที่อื่นกันดีไหม”
ถึงอย่างไรมันก็เป็นสถานที่ที่เธอเป็นคนเจอ ถ้าเกิดมีเรื่องอะไรขึ้นมาจริง ๆ สุดท้ายเธออาจจะต้องเป็นคนรับผิดชอบ
เจียงเจิน “แต่ฟ้าก็ใกล้มืดแล้วนะ ไปหาที่ใหม่ไม่ทันแล้ว ฉันเคยอ่านหนังสือมามาก ในหนังสือบอกว่า แค่…”
จี๋เสี่ยวเสี่ยว “แต่ว่าหนิงหนิง
