หนียนก็ปล่อยกลับลงไป
จี๋เสี่ยวเสี่ยวพูดว่า “พวกคุณเก่งจังเลย ได้ปลามาเยอะแยะเลย”
ซูเจาตอบว่า “ก็แค่เรื่องธรรมดา”
[อืมมม พี่อย่าบอกว่าธรรมดาเลย ถ้าพี่บอกว่าธรรมดา แล้วพวกเราที่เป็นคนตกปลาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน]
จี๋เสี่ยวเสี่ยวไม่รู้ว่า ในกองปลานี้มีปลาที่ซูเจาตกมาได้ด้วย เธอจึงกระพริบตาอย่างสงสัย
จี๋เสี่ยวเสี่ยวเห็นว่าฟ้าก็มืดพอสมควรแล้ว จึงบอกว่า “งั้นฉันไปก่อนนะ พวกคุณระวังตัวด้วยล่ะ”
เธอถือปลาพร้อมน้ำดื่ม เดินจากไปด้วยความปลาบปลื้ม
ออกมาข้างนอกรอบนี้ ได้ทั้งอาหารและน้ำดื่มครบ
[นี่แหละที่เรียกว่าคนที่มาทีหลังแต่ได้เปรียบ!]
[ฮ่า ๆ ๆ ขำจะตาย แต่ก่อนนึกว่าทีมอาจารย์หวังต้องรั้งท้ายแน่ ๆ ไม่นึกว่าจะพุ่งขึ้นมาอยู่อันดับสองซะงั้น]
[ตอนนี้เหลือแค่ทีมเจียงเจินแล้ว]
พวกเจินกั่วก็ถึงกับอึ้ง พวกเขาก็คิดเหมือนกันว่า ถึงเจียงเจินจะช้าแค่ไหน แต่ทีมของจี๋เสี่ยวเสี่ยวก็ต้องรั้งท้ายพวกเขาแน่นอน
ไม่คิดเลยว่าในพริบตาเดียว พวกเขาก็แซงหน้าไปแล้ว
แฟน ๆ แทบจะกระวนกระวายตายอยู่แล้ว
ทางฝั่งเจียงเจินยังไม่รู้เรื่องนี้ แต่ความคิดของเธอก็เหมือนกับแฟน ๆ คือพวกเธอกำลังพยายามจับไก่อยู่
เจียงเจินได้ดูรายการและเรียนรู้จากความผิดพลาดของแขกรับเชิญคนก่อน ๆ ที่ไม่ประสบความสำเร็จ
จึงตัดสินใจที่จะละทิ้งการตกปลา และไปจับสัตว์ปีกที่ทางรายการจัดเตรียมไว้ให้แทน
สัตว์ปีกดูเหมือนจะจับได้ง่ายกว่าปลา แต่การจัดการกับมันค่อนข้างยา
