ื่นเต้นเช่นกัน “เจินเจินเก่งจังเลย! พวกเราเจอแหล่งน้ำแล้ว!”
ประโยคนี้มีความจริงใจอยู่ไม่น้อย
เจียงฉือซิงแบกของทั้งหมดของกลุ่มไว้ เขารู้สึกเหนื่อยอยู่บ้าง ยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อพลางถาม “คราวนี้ถูกแล้วใช่ไหม?”
เจียงเจินพูดอย่างมั่นใจ “ต้องถูกแน่นอน!”
เหลียงชิงฮวนพูด “พวกเราน่าจะเป็นกลุ่มแรกที่หาแหล่งน้ำเจอนะ ตามเจินเจินไปไม่มีผิดหวังจริง ๆ”
เจียงเจินยิ้มอย่างสำรวม
[ฮ่าๆๆ เจินเจินเก่งมากเลย!]
[เจินเจินของพวกเราเป็นคนที่ไว้ใจได้แบบนี้แหละ ไม่เหมือนกับบางคนฝั่งโน้นเลย เฮ้อออ]
[ฝั่งตรงข้ามเจอแหล่งน้ำตั้งแต่สองชั่วโมงก่อนแล้ว พวกคุณไม่เห็นกันหรือไง?]
[ใช่ไหมล่ะ ปกติพวกคุณชอบจับตาดูหนิงหนิงตลอด แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้พูดเหมือนคนตาบอดแบบนี้ล่ะ?]
เจินกั่วส่วนใหญ่กลับมาตอนที่พวกหนิงหนิงกำลังพักผ่อนกัน พวกเขาไม่รู้เลยว่าหนิงหนิงกับอีกสองคนพบแหล่งน้ำไปนานแล้ว
ตอนนี้มีคนชมเจียงเจินกันใหญ่ ทำให้คนที่ดูคอมเมนต์รู้สึกสงสัย
พอได้ยินเสียงคัดค้านในคอมเมนต์ แฟนคลับก็รีบไปดูที่ห้องไลฟ์สดของหนิงหนิงทันที หนิงหนิงและเพื่อน ๆ กำลังนั่งพักกันอย่างสบายอารมณ์อยู่ริมแม่น้ำ ไม่ไกลจากที่ที่เจียงเจินและคนอื่น ๆ อยู่เท่าไหร่
กลุ่มเจินกั่ว : …
น่าอายจังเลย
แฟนคลับรู้กันหมดแล้ว แต่เจียงเจินและคนอื่น ๆ ยังไม่รู้ตัวเลย
เหลียงชิงฮวนถอนหายใจ “สรุปว่า ยังไงก็ต้องเตรียมตัวล่วงหน้าจริง ๆ นั่นแหละ”
เมื่อเธอพูดประโยคนั้นออกมา มันช
