บทที่ 410 แหล่งน้ำ
หนิงหนิงหลับตาลงอีกครั้ง
ไม่มีนกบินมาอีกแล้ว
ครู่ต่อมา หนิงเหนียนก็กลับมา
“ข้างหน้ามีแม่น้ำจืด”
[???]
[หา? เจอแหล่งน้ำเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?]
ดังที่ทุกคนทราบกันดี น้ำเป็นสิ่งที่มีความสำคัญอย่างมากสำหรับมนุษย์
แขกรับเชิญที่เข้าร่วมรายการนี้ต่างก็ถือว่าการหาแหล่งน้ำดื่มเป็นภารกิจสำคัญอันดับแรก
แค่สามารถหาน้ำได้ เรื่องอื่น ๆ ที่จะตามมาก็จะมีทิศทางที่ชัดเจนขึ้น
[จริงเหรอเนี่ย ถ้าเป็นเรื่องจริง นี่ก็ถือว่าทำลายสถิติตั้งแต่รายการเริ่มออกอากาศแล้วนะ นี่ยังไม่ถึงสี่สิบนาทีด้วยซ้ำ]
[ไปดูเร็ว ๆ เข้า!]
…
พอได้ยินว่ามีน้ำ ซูเจาก็ลุกขึ้นยืนทันที แล้วเร่งเร้า “รีบไปดูกันเถอะ ฉันอยากล้างมือจะแย่แล้ว สกปรกจะตายอยู่แล้ว”
หนิงเหนียนพาพวกเธอเดินไปข้างหน้า เดินไปไม่ไกลนัก แหวกใบไม้เขียวชอุ่มที่ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ด้านหลังใบไม้เหล่านั้น ปรากฏเป็นลำธารเล็ก ๆ ที่ใสสะอาด
[ว้าว! มีน้ำจริง ๆ ด้วย!]
[คราวนี้ทำลายสถิติได้จริง ๆ แล้วนะ เร็วมาก ๆ เลย]
[นอกจากเร็วแล้ว ยังรู้สึกสบาย ๆ ด้วย]
เมื่อก่อนแขกรับเชิญมักจะต้องเดินหาแหล่งน้ำ เดินผิดทางไปมากมาย ดูลำบากมาก ไม่เหมือนกับพวกเขาที่แค่เลือกทิศทางมาสักทิศ ระหว่างทางยังได้หยุดพักด้วย
แต่พวกเขาก็ยังพบแหล่งน้ำได้
[นี่มันเจอโดยบังเอิญจริง ๆ หรือว่าคำนวณไว้ตั้งแต่แรกกันแน่ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าหนิงหนิงแค่ชี้ส่งเดชแล้วจะเจอได้]
[ฮ่า ๆ ๆ คำนวณออกมาแล้วขำดี
