บทที่ 406 อ้อ… มันเป็นแบบนี้นี่เอง
ซูเจาเห็นการกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอทั้งหมดจนหมด และยิ้มมุมปากอย่างเงียบ ๆ
“ทำไมไม่ตอบล่ะ กำลังพูดถึงฉันอยู่เหรอ?” เธอถามอีกครั้ง
“ใช่แล้ว กำลังพูดถึงว่าทำไมเธอถึงมาสายขนาดนี้” เหลียงชิงฮวนไม่ได้ใส่ใจ ก็เป็นความจริงที่ซูเจามาสายเอง
แต่ไม่คาดคิดว่า เมื่อซูเจาได้ยินคำพูดของเธอ ก็หัวเราะเบา ๆ
“ช่างไม่มีมารยาทจริง ๆ”
เหลียงชิงฮวนเบิกตากว้าง “เธอบอกว่าใครไม่มีมารยาท?”
ซูเจาเล่นผมตัวเองพลางพูดจาน่ารำคาญ “คนไหนที่นินทาฉันลับหลัง คนนั้นแหละไม่มีมารยาท เธอฟังไม่เข้าใจหรือไง?”
เหลียงชิงฮวนโมโหขึ้นมาทันที โชคดีที่เจียงเจินรั้งตัวเธอไว้ได้
เจียงเจิน “พอเถอะ ๆ จะไปทะเลาะกับเธอทำไม ไม่จำเป็นหรอก”
ซูเจา “พวกเธอเป็นเพื่อนสนิทกันไม่ใช่เหรอ ฉันพูดแบบนี้กับเธอ ทำไมเธอถึงไม่ช่วยเพื่อนด่าฉันล่ะ?”
เจียงเจินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะทำหน้าเย็นชา “พวกเราเป็นบุคคลสาธารณะ จำเป็นต้องชี้นำแฟน ๆ ในทางที่ถูกต้อง การมาทะเลาะกันในรายการแบบนี้มันไม่เหมาะสมเลย”
คำพูดของเธอฟังดูถูกต้องและรัดกุมไม่มีที่ติ
ซูเจายังคงสีหน้าเรียบเฉย “ฉันเข้าใจแล้ว ที่เธอหมายถึงคือการด่าคนมันไม่ดี จริงด้วย ในฐานะที่เป็นบุคคลสาธารณะ การไปนินทาว่าร้ายคนลับหลังแบบนี้มันไม่เหมาะสมจริง ๆ”
เจียงเจิน : …
เหลียงชิงฮวน “อย่ามายุแหย่ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเจินเจินนะ!”
ซูเจา “เมื่อไหร่ที่ฉันยุให้พวกคุณทะเลาะกัน ฉั
